# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0539 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0539?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 269r, page id DE-611-HS-958803:0539 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 270v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=539 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000539.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.73 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ventes sia in Amplistine atque a dea anta onoratess de celeber He versioner s en Cargorianat solutionem ad arta mittat prinuevasione qua dua Men lenio Scriptuens sum: sed vereor nes e Authoret suipicetur, ubi viderit corrertiniulat hinc inde ma suara seriptuoneomodu defiritionibut continer applicationet id deleadendum eit qurd sint deficitiees rei hon nomnua sem enim non uagit reguitur detiaituriser hubere in repua ulitura d e 2 e e agitur certaarum dejitem ex eo prod illut itare defcaio et explico; dicendo centauus eitaa nel corpus habent ex humaniet no e comporitum cqnuamvi non negem, quin forte talit aliuat a utat oa iadies mulla alia aduonsmonitiaia pariter rua 3 is ursebann Exa possunt esse dera sei geritata demoriteationem expeto, quam cartemne mondum vide: vellea ex. quimiho demonches la corpora quae vulsus vocet inanimata Juas habere perceptiones, t e et appatitione aderqui suos animis, et qenoeaemum quodqe innume . et mantii eas qualeaue salet conflarcia eit exannumeris sabilatiris seu mo nadibat. Sed citenam do sa Eucapum filum sequor. an euantum ad tertos enscnilesimos aut me aul ego re non extallogo dicosi infinitesim nono escrat inrerum natura, tunc aulque cmens terminonia foret taatum fraiue ergo non omnes exilerent contra aypothetia: sed eece sive fairo dilemma numem terhomornas in natura escit ealiua aut faitur eit aut intiatus, tertium non detur, si fiaitur ego tune non omnes exertant quia possent daci pluret, si intinitiis ergo eo ipro escilit infiniteionus eliqui cum eoseceniatur: dices fartan esse terminor numero infinitos et tamen sinqulorifinitae magritudiare ceu manifertum edim lar progresiane reta 6H. abir accescario irfiaito sunt termine mageitudinis fia Ta, nam si tantum estent finili (numero) Terhriai magnitudinis finile tunc numerus sermirona forel determinatur, quod eit abinidu at si ex altera faue progrestione vonnderon quateant si intraiti ny mero psunt termni, necessano infiniterimus exerit, concludo luni ne cessario debere esse infraities minoien termiro fraito, id’eit ditere esce inspite pacoum. jam ad aumeros pergo: uapoliu dicis materiacu primam (quam ego eiteationem unifornem sec informen nomnar) este id quod eit mere possidum et abanimatut s foris se suartum: et alibi dicis materia pooma coavat esse viret seu format uillamqe sine hic subtictere ida posse; ergo postivum ab activo realiter sejunitum non eit mener esse poteit, sed mentis tantun abitraitione glateaue illud sine hoc coaniderare possumus, uti in Geometiiuis tacias; sed a