# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0567
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0567?run=74
# Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh.
# Folio 283r, page id DE-611-HS-958803:0567
# Scan: The same scan as fol. 282v (DE-611-HS-958803:0566), where its text is given.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=567
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000567.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 126 lines, status machine
# Lines: 126 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ut umbrae prosunt in pictura et dissonantiae in Mosica
Hec dubium mihi est tum guando demum
m
si permissa esse matapa plus indi
mascitur boni.
s vacuum esset
necessarium ad motum, nihil plane esset
Cpltinum quia
pt
perplacet quod mea sententia de unioni
cammercio Animae ac Corporis Tibi
ac du Brannim  Tuo et dui D. Braunii
sensu non abhorret. Sed eam non videntur
satis percepisse, q qui hactenus rem pro
inexplicabili et quasi miraculosa habuere
sic enim Comnis nisallor s difficultas cessat.
no Bailio miea responsio non diseroci
ita et
difderit ad objectiones quae  libi maximi
e
duas
momenti videtur, non displicuit.
Ets
enim anima non constelit ex partibus
tameexprimit tamen perceptionibus
suis rem ex partibus constantem, nempe
corpus. Hinc cum multas habeat perteptiones
simul, mivum non est et ex perceptionibus
praesentibus naturali consequenbia
nascantur
Ha fiuere
futurae, mirum non est ex sponte ex amima 
tot modificationes. Ao dn. Banagius reser–
sionem meam ultimo suo trimestri inserere rebat
quodsi factum est vereor, ut prodierit crimestre
illud si hrqvo literis vub sinem anni supe–
n
literis ap ve on vers sub exitum exeunte
ni fallor antumno anni superioris scriptis
quod si factum non est, vereor ut predierit
ipsum trimestre, in quod rogo ut inquiras.
Mitto ecce quod missurus sum censendum
Tibi quod diario parisino destinavi, occasione
autoris, qui putavit commercium animae et cor-
poris esse supernaturale, uti certe statuere
debent quia meam  praeformationis
hypothesin non sequantur artesian. Quaelo
st meremittas, quo sertum schediasima
hoc meum ubi expenderis, ut p
it autetiam ire possit
dans
Rutetiam ire possit
In eo tua expositione Theono
mect de subjecta materia Entelichia
rum assum sunt aliqua quae non
ita asseverare ausim eeni
quiquam hic affermo in his enim
ubi certa haberi possunt molim
hypothesibus uti. sufficit tamen
summam rei teneri. Ad objectio
nes Tuas haec responderim, cum
dico momentim mortis definiri
non posse, simul significo metaphisico
sensa nn es
a
e
Quod legero continnitales
a
affiner, feis lirvas
et
 ex progredie
tit lie si Roda 
recta pogredienlns isun elicales
net luc viviari non video cur
hic viletur
aut il ola Mortes
atique anaet raiorem bi
Nec poto video qui ide sequatur
violari legem continuitatis infringi etsi
lic brevi ad modum tempore magna sial
mutatio, quod ipsum scepe in natura fieri
consentancum est, praesertim in mortibus.
Machinas compo enim compositas difficulter
lente formari, facile turbari aut destrui
rationisest  convenit. Sed sapitu-
tia autoris efficit, ut in summa rebus optine
Idem animal sae pius
prodire in thentrum possibile est. Sed
semper consulatur
tamen et contrarium possibile est itaque
hic nil definit ratio facile defiuit
ratio. Altioris ista induginis
habeo
Non respondes rationi mea quam
habe
allegavi, cur non sequatur, dantur
my.
termini infiniti, ergo infinite
Nempe quod concu concipissiotent terien
maltituoine infinitam, constantem ex
merii torminis terminis finitis prorressio
nis comalic seu ordinariis progressionis
concedo
Geomptricae deer decrescentis
multitudinem multitudinem infinitam, sed
non haec multitudo non facit pumerum, seu
unum totuum. nec aliod significat quam
quam numero designam
plures esse
ut
dobium etiam
dullum est quin
futuri status
nostri jam
aliquo modo
in praesentibus
involvantur
etsi ob multi-
tudinem et exi-
gnitatem com–
perceptionum
distingui non
possint. Haec
et alia duo
Bannu Bailio
reposui, et