# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0608 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0608?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 303v, page id DE-611-HS-958803:0608 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 304r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=608 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000608.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. est s et non, secur quam ab integralibur ad differentialia detcendere ludus jar es est facilis desiencus averni sed revocare gradum superatque attia t gere sumas Hoc opus hic labor est: videtur Duillierius hac nondum satii ruminalle, nec sufficientem adhuc praxia in nortius habere quod Rospitis initar apEcopiEleinios adeo loquatur. Non minus miror quod Kevvloni prosrietatem vviet conitu cionem curvae; indicium sane est illum ensam de quantopere denideretum modus conituendi curva tangertis ex proprietate cu data; quari scilicet iterum non minus facile eset ex tangeatibus curvam determinare, quam ex cuva Langentet. Sane Lantum abert, ut Nervionum concluntionem dediste, ut potius judicem maximam adhuc super esse difficultatem conttiitionem ex ejus propretate seu es aequatione ium inventa eliciendi, idqu propter difereatialium altam dimentionem, cuijus ra dis quaerenda estet more algebraico antequam relatio posrit haberi inter ex et cis; quod cum prolxistimum calculum requireret; non abs re puto si hcc peculiarem modum ortendero quo missa inverti gatione radicis per algebram, itatim ad curvae quaesita conttuntio pem daud sore inconcinnam pervenio; modus autem huc talis ert: Aequatio inventa erat ydy3 du = ad5, seu subitituto valore iprim as, ydy de = acx + 2a d dy + aclyt, ponatur jam dx = indy; hocusurregetur in aequatione, et tunc divisa per cyt; pro- dibit hac aequatio algebranca aams= m + raamm + at, ad eoqu y= m aa +2m + aa, et dy= 3mmdm n dx= aa + 2dm - aadm um hinc indis a seu 3mdm imam adm; sumtis igitum horum integralibus, erit a3 x = 3m + 4ad a jun e a m lm, (per lm intelligo logarithmum ipsius m, quin p in ea qua explicui de principus calculi exponentialium act. erud. 1697. M. Martio, et aequalis (adm) inveni itaque valores coordinatarum m xety, exprestos per quantitates duas tertiam comunem indeterni natam m involventes; id quod hanc elegantistimam suppeditat non siuitionem: Ad axem A CE dercribantur duae curvae una alge DAH braica altera transcendent hac lege, ut posita abtrisa CE = m; ap