# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0629
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0629?run=74
# Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh.
# Folio 314r, page id DE-611-HS-958803:0629
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=629
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000629.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

altiorem, cui malo nescio an hac methodo liceat mederi
Egregia sunt
quae de radicim irrationalium valoribus infinitis annotas; exgratia
2030BC. et radicem de
2 seu radiam de 2. esse 1+ 1 70 60 9+
salicet:
119
1
(697
1
4059
ec esse aequ. 1
dc. unde sequitur res memorabilis,
1+1
ec. ubi notabile
11
est sae denominatores seriei posterioris esse duplos denominatores seriei
trioris unitate minutos. Originem  harum serierum lubenter a te discam
summam autem serrei hujus 1+ = -1 + 1 - L ec. invenire, vel seriem ejus summa
0
60 398
tricem  a +3 + 7a + 17 e terminare, (terminare enim seriem est
Nosa sequens terminy sit ex put cede nte toc modo, E scil. Num trator Triplicando
 non ipsam summare, sed ultimum seriei terminum invenire, ultimus autem tenunus
seriei summatrics r est summa seriei summandae seu seriei differentiarum
non video cur methodo Gregorii fiero pss quisquam speret, quae ad alia pertinet.
Nentoni literas dodum accepit oldenburgius et jam aliquot abhinc mensibus
mihi promisit, sed nondum transmisit nescio qua causa impoditus
)enio ad Metaehysicas contemplationes quas non minoris facio tecum, qu’am alias
ullas. Quam ego demonstrationem duo Schullero communicaveram ejus certe sub,
stantiam sibi dudum dixeram, pendet enim ex mea methodo deanilis
characterum. quomam omnuis demonstratio sit per quandam analysin
ergo de rebus irresolubilibus suce per se conceptis, sive simplicissimis nihil demonstrari potest
uo
quod non identicum sit,) nec proinde incompatibilitas. Quibus verbis ea quae schullero
de Cartesio scripseram, conceperim, non bene memini. Quod dicis pro sartesio hominibus facile
esse concipere superlativum, ubicunque concipere possunt comparativum, id exemplo tibi
noto refutatur, motus celerrimi. Et si ergo intelligi possit motus alio celerior, non
tamen intelligi  potest, motus celerrimus absolute quia implicat contradictionem. Ergo
demonstrandum est Ens perfectissimum contradictionem non implicare. Cartesius
quod sciam non satis exalicavit quid sit perfectio, nam dicere perfectionem et reali-
tatem esse unum et idem, etiam rem non conficit. perfectio suscipit majus et minus
non vero realitas, sive veritas, nisi aliud sit verum et reale. Si vero per realitatem
intelligas gradum aliquem potentiae, vel etiam essentiae amplitudinem tunc concedo hoc
modo posse intelligi perfectionem esse realitatem. Erit enim quantitas duarum ulnarum q
au perfetius sit communem mensuram, exempli gratia duo attributa diversa, vel corpus et spiritus vel
motu 2b. quam extensio et motes, vel extensio et duratio quaeri enim potest utrum sit perfectius quod diutius
durat, an quod est majus. iita  quaeri potest an melior sit voluptas mediocus et dinturua
 ut accurate loquamur cum gradum realitatis
perinde aestimare volumus ac gradum c. praeterra  posito aliquando quod deest
magnitudini compensari forma, dubitari potest perfectiorue sit circulus parvus quam magnus
Phombus. Niscio ergo an realitatem quasi dutnis quibusdam metiri liceat.  sed
posito denique  quandam intelligi posse communem mensuram realitatis, superest
quaestio an sit possibile Ens realissimum, teu quod omnem in se contineat ecalitatem, quemadmodum
248
ext+my70
 item quaerot
corpus a motum
corpus mot
motu