# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0632 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0632?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 315v, page id DE-611-HS-958803:0632 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 316r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=632 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000632.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. resolvere et ductu Circini et reoula construere poterit) 2n q cc -bb. nCLM + na Z 2n - 2 b2n - 2 c - b2n a +V2n cc- bb. Deinde sumatur etiam AR aegralis cidem Radici sect aucta semi, paramctro id est ut AR sit ∞ LA + D Z, junvatur LR ejus (Facta LSx semiparametro, avatur parallela S R. Q0o M facto, fiat ut B ad c ita x seu Lead As x AD, cui inclirectum adjiciatur PQ x semiparametro; ducta Je fiat parallela Vo Ex puncto V grod distat a F semiparametro. Brisceanda jam sunt Ak A A0 in punctis St et 1 ex quibus denique ductae ari parallela s2, JN resecabunt arcum parabolicum opta, tum MN, quem dieo habere ad arcum propositum BCrati, onem datam u act A. Q. C. EF. Hinc paret quomodo (ut fieri interdum posse comperi) da dix est omavinaria; problema tunc fore impossibile: et re vera demonstrari potest. quod si eo casu ulla alia Mlothodo ad arcum BC posset assionari alius MN in ratione i ad et ipsa rectificatio Arcus parabolica sequeretur, quae cum pro desperata passim a Geometris haberetur, ejusqu’impossin bilitas tantum non apodictice ostensa jam sit, aquam pro fecto epumice postutabit qui tunc quoque problemati satissar cere conaretur. Vnde collivendum est. hanc nostram para, bolicas comparandi rationem et perfectissimani esse et oc, neralissimam; perfectam nimirum, quia possibile solvat, im possibile rero deteoit: generalem autem quonium sue cedit sive ratio data nad sit numeri ad numerum, sive non; sive usit numerus inteoen sive fractus. Ostendlit et iam Arcui BCalium agralem sect dissimilem sumi non posse, in casu enim rationis agralitatis id est quando nx Streus quidem MN aequalis eracit arcui BC sed cidem Aiam conoruit seu similis est, unde nihil obtines. ast hoc ne mirere, quod ex dura quadam necessitate ita fieri debuit et aliter non poruit; dares utinam duos arcus parabolicos dissimiles et aequales, remunerarem eones oium inventum rectificatione parabola vel si mavis quadratura Olyperbola. Caeferum isdem principus usus etiam hoc inveni Datis duobus, tribus, pluribusre arcubus parabolicis disoreoatim, assionare alium arcum continuum omnibus Mlis simul aqua Tem, Quod heic latius explicarem, nisi et aliis quaerendi eam, pum relinguendum censerem, qui funclamentum prioris probe intellexerit, etiam in hoc haud difirulter penetrabit, licet multo proliriori calculo sit opus.