# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958804:0020 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958804:0020?run=82 # Title: LBr. 58 · Bernoulli, N. # Folio 10v, page id DE-611-HS-958804:0020 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958804&page=20 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958804/jpgs/default/00000020.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quibus et pro transmisso diplomate receptionis mec in Melytam s vestrum Societatem gratias egr; non dubito quin Tua praecipuce comendationim honor isle mihi ne minimum tale sperant collatus sit, quod si ita est debitas persolvo quatias. diurest quod de Montmort quae posseras perscripsi, sed nullam dudlitteras meas responsionem accepe; tradederat ni fallor librum et epistolam suam hibliothecare D. Albalis Rignonii. ultera Editio hucies libri experfecta erit, indicabis soplucet per quam veam exemplar unum una cum comentaris Academiae Regiae Anri 1o. quos D. Varignon proTe accepit, optime ad le millie possit. Curabo quoque ut Patruo mer p. M. Trachatus posthumus des Artelo jectandi, que nuper prelum evasit, ad Te pervereat. Vale et fave Illustrissim Nomines Tui Cuttori assiduio Nicolao Bernoulli. x Ex responsione norstentem mntam plune non percepisti, cum mihi imputas quod creaetim nuam eandemque feriem posse equidem aequationis tiversas radicis exprimere. Una quaeque seres nempe constans ex ferminis, rationalibus determinatis) non potet nisi unem exprimere, quantitatem. sed hoc volpi cum aequatio est generalis, ut sit possibiis et imposseontis prontquantitates datae variant, sericur rationatem quae alicujus e 6 d e c radicis valorem expiimeret etum sore generareum, et cum incasu talium datarum quibus aequatio esset possibilis, futura sit advergent. in casa dalameae quationem impossibilem vastituentium fore non anvergentem. Ita aequalio geralis secundi gradus Xx + bX tac est mposrbilis quo caju ac est quantilas possitior major quam bbc itaque si hvis alsqua gererali serie rationali ex hac 4 quatione midedacta, deducert valorem aliquem sexempli causa majorem inter duos ipsius ; ea sries quae advengeas esset quamdia ac non esset major quam ob desineret esse invergen, ubi primum ac assumere partes om fucilius inici videtrum re an series puposita transformari possit in aliam cum t negatirae uod ninus potest decrescentes in infinitum sint asternatius affirmaturae quam in eam quae denotet potectatem alicujus bihomii restrictum partes dieu non termini eimpers conjlare ex plurbus terminis tur maitor.