# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958866:0033 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958866:0033?run=79 # Title: LBr. 66 · Biel # Folio 14ar, page id DE-611-HS-958866:0033 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958866&page=33 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958866/jpgs/default/00000033.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 25 lines, status machine # Lines: 25 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. W Clarissime, Tautoi Honoratissime. e libris nihil lerget: accepeto commoda occasione Longinum nEei JWoS recudi non inutite toret. Siis quae memoras ESdi possent Bevitaquie (Gallis Boileau) anno- ac tationes in eundem librum; vel ex us excespenda, atque etiam ex controversta inter Huetium et Devilaquam de loco Longini circa sublimitatem Moris. Si bene memini negabat Huerius sublime duendi genus esse in verbis Moris: dixit Deus tiatlux, et tacta est lux. Ego tamen, ut verum fatear, malim Longini judicium tuen, qui Graeca vertunt saepae elegantia studio a textu recedunt qui longiis. Ita Aristotelis scripta verterunt, subinde dum a philozophica dicent, ad liberiorem dicendi rationem declinarum senrum obicuravere. Non dubito quon libros quotidie prodeuntes ad juvandas elegantiores literas diligentes inspicras. Mihi per alia distractae id facere non licet. Itaque tuo beneficro subinde discere potero, quid in eo genere producat Ressublua literana. Berglerum Lipore laudant, qui Herodoli editionem moliri dicitur. Cam vellem prodire ornatissimam, nam post Histoncos sacros nullus est quem Hetodoto praeteras; ob rerum remotissimarum cognitionem.