# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960092:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960092:0007?run=74 # Title: LBr. 216 · Driesch # Folio 4r, page id DE-611-HS-960092:0007 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960092&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960092/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. AMonsiemr se dmino Gerardo Cornelio van den Driesch padebornam Vir nobilissime et doctissime Gratias ago quod elegantia quoedam ingenii Tui monumenta ad me misisti. caetera etiam ubi perferendi s occasio erit gratissima erunt. Iluseite Misi illustri (praeter illad Abbati nostro Hortensio Manno, ut(paeter illud in quo mihi minium faves) misi, optimo judici harum elegantiarum, ut magis noscat ingenium Tuum; cum non exigua sit pondus in suta nostra habeat ipsius indicimenau testimonium. Quanquam fatendum sit, (ut ipse etiam sentit) nunc praesertim cum ea in Angliam translata est, rariores minorem esse occasionem prorehendi eos qui merentura Nam in Angliam nisi protestantium sacris addictos traducere non rotest. Vienna majus et frnctuosius theatium tuae doctiinae praebitura mihi videtur. Si quando ad Ubi faventem habiturus un esses haud dubiei. illiustrissimum Episcopam quia quecclesiensem cajus non Comoediam redis, fortasse e re erit exigua est gratia ett autoritas. Versibus tervicis Versu Hervico facite nostri temporis poetas provocas. Vellem ego poesiu magis quam fieri solet converti ad utilitatem tractarius res egregias et dignas ornari. Lucretiust scis philosophiam democriticam versibus porma complexum. Ei s, non minus elegans eodem carminis genere ipposuit poliniacus, qui qui nnc meritis suis cardinalitiam purpuram operis nuper meruit mius, editionem speramus Ubi forte ad Comvediam aliquando redibis, suaserim oorgumentum simplicitatem argumentum variari nonnihil cnfictis quibusdam lepidis fortunae lusibus ne ut in filic prodegi fabula verbis omnis elegantia in solis versibus consistat Ge Germanic carminis leges apud vestros (ignosce verbo) iguorari solent. Neque enim opitio Emendatio patriae poeseos, quam inde ab Annofere trigesimo magna Germaniae pars ecuta est in collegia patrum aimplixa cocietatis jesu hactenus quod sciam penetravit. Itaque non miror breve carmen Germanicum quod Superioris seculi