# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0011?run=90 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 6r, page id DE-611-HS-960119:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 90, 2026-09-09T21:28:26Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. tanoperae 5 ApriI. 1677 Colloquium cum Duo Eccardo Professore Rintelensi Cartitiano praesente Oni Abbatis Molam fratre lare sermo primum suit de Hobbio, quem dicebam de re morali satis eleganter scripsisse; ressime de Geometria, quanquam ipse dixerit cuidamamico meo, omnium scriptorum suorum optima esse geometrica, tantum scilicet opinio hominis privata de se ipso, ab aliorum judicio distare potest. qude ad Cartesium delatus est sermo, cumque quaereret a me Mocan Frater, quibusnam in rebus optime Cartesium scripsisse putarem, respondi in physicis. ille vidari partesio ipsi videri potissima suorum scriptorum esse Metachysica, Ego: vereri inc ne idem Cartesio hac in re acciderit, quod supra Hobbio accidisse dixeram. Cum quaeretetur quid Contra Cartesiana Metasysica haberem. Disi mihi cum alia tum ejus demon- strationem existentiae Dei non satisfacere. Hudius defensionem Dn. Eccardus in se recepit, rogavitus ut dicerem, quid in ea desideraren. Addidit Cartesium Cum multis egrogiis vidis haese re per literas contulisse, neque ab ullo porum ille: quanau fuisse convictum. Ego: non vidri mihi semper satisfecisse in re. Ego, ut hoc pateat resamendum esse Cartesti argumentum. quod huc redeat. DEus est Ens perfectissimum, de Entis perfectissimi concesitu est fexistentia, (quispe quae est experfectionum numero) Ergo Deus existit. Mihi vero videri hoc argumentum reddi posse compeudiosius sublata perfectionum mentione, si scilicet sit argumentemur. Eus de cujus essentia est existentia nccestario existit. Deus est Ens de cujus ex essentia et Ille: probandam esse minorem existentia Ergo deus necessario exi sit quod scilicet de existentia dei sit existentia. Eam verd ex eo probari, quod sit Ens perfectissimum. Ego: Minorem non opus habere probatione, posito quod haec sit dei definitio: esse Ens a se, seu quod existentiam suam a seipso, nempe a sua essentia habeat. Definitiones enim probari non est necesse, praeter quam quod haec definitio etiam aliis, ut Thomae et scholasticis probatur. Ille sed quid respondes petet ad argumantum. Ego. Respondeo dubitari posse an Ens de cjus essentia st Existentia. non implicet contra dictionem, fateri enim me si semet concedatur tale Ens esse possibile seu esse talem conceptum vel ideam, sequi quod existat. Molani frater dixit videri sibi probare idem per idem. Nam si semel admittitur Ens quod necessario existere debet, utique jam admittitur ipsum existere Eccardus. argumentum hoc esse probum: nam attributum aliquod competere alicui subjecto v.g. triangulo demonstrandum est ex ejus definitione, quod si ergo ut alquo Existutio ex eus cefintione stendi qu possit, et itque competet