# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0031 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0031?run=91 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 16r, page id DE-611-HS-960119:0031 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=31 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000031.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 91, 2026-09-09T21:35:01Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. respectu ad oppositum ejus, quad est non ens, comparando scilicet illud, quad existit aut existere potest, cum eo, quad pequ existit, negu existere potest: illudam huic prasero. Alqu hac ratione omne eni dico perfectum, non ens vero non perfectum. Itague nuno patere puto, quo pacto ens et perfectum cum re idlent sint, cuvitatione tamen distinouantur, et quanam sit distinstio illa ra tionis, quam hii este dixi. Banum dlicitur dupliciter, vel inse et sua natura vel ratione alterius. Lrior acceptio est husus loci: poster Boum moliahusiae sum, nex item. Bonum in se etsaa natura a perfecto non dliffert, ne covitatione quidem. Ergo qua de perferto i eadem de baro dicta surto: intellioendos licet, quemadmodum amne ent est perfectum, let omn perfectum ens; ita etiam omene ens esce bonum 2 omne bonum eni. Eed quemadmodum enr et pec fectum coortatione aliquo modo distinouuntur, qua tenus soilicet ene comparando dum ejus opposido poncente, et intellivsendo eni aliquid in repenere, con fuaqe non eni nihle in re porere, hac ratione eni per fectum este dieo non ent vero non perfectum; ita eode phorsut modo eno bonum dico: non ene vero non bonum Melius et perfectius ilem huo est, quad plus res litatis habere, quod quid sit jam sepplicatum est ceptimum et parfectifiinum ,quiaqlial omne crealitato habet, icle vel in certo venevererum, vel simpliacte quomuod intelligi possit omnes qu ed itidem, momodo se habeat dictum jam est C Bonum ratione alterius dicitur, quod atter se est conveniens, aut saltemita videtur. Tale velu est vel gratum, vel cum ratione optabile, viel quivoum denium modo alterum alteri conoruent aut comps dun. dici aut finoi potest. Qra aeceptio a prioriisse foto coelo disfert, atqe huc plane non pertinet, qui enim nevaret, multa existenre, quae aliis non sant com verrientia, quo est, negrorata, negus cumpratione optabilia, neguartilia etiam, vel alio modo commod aut congruentia, quae tamen sunt vera entia. EEvo cum omne ens bonum diritur, sumitur vovabus honi priori sensu. Lam in posteriori acception multaentia sunt non bona, quatenus sorlicet alia aliis non sent convenientia et perfectum, idem, imo non est satis explicatum realitates se in unum subjectum conjungi