# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0036?run=92 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 18v, page id DE-611-HS-960119:0036 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 92, 2026-09-09T21:41:03Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Dominis melius, rusticis pejus, quam si non existerent. Videta eroo existentia non este per se meltor nod existentia Eterum Eo bonum et melius semis in alio sensu, qua e00, nempe pho eo, quod alteritioniem est, seb velicis Dua in re Nibi placie non resuono. At omnes Meta phystei vocabulum boni, quando omne eni bonum ett dieuent, in sensa a Tuo londe diversistimo, et eoquidem quem sapiur dixi, adhibent. Duud conitudis existentia non este per se meliorem non existentia, hac ex prapi Eis Crferristron passe artotron, sed illud solum: Ervos ese autem quomodo lapidi cletur uni reit scepe meliue, aliam rem, a qua damno et invommodo afficitur, non existere, qu’ain existere quemadmodum ustiois sailicet melius escet, cervos non existere, quain existere. Quud nemo ncoat. Eadem ratio est cetenorumexemplorum. Et covita amalo quam ratio Tua,id quod vis plane non concludat Oicia enim muribus malum est feler existere, et rust eis cervos, inde infeehi posse putas: Epvo exsteptia per se non est melior non existentia. Quare eroo non eadem ratione ex eo, quod phominiburs feles existere bonum est, et dominis cervoi, contrarium infers Ervo existentia per se melior est non existentila. Can unim sequitur, sequitur et alterum. 2C Atgu ita satii supergu jam explicatum esse arbi frur, an et qua ratione existentia sit persectio. Veni ad alterum visarus Utrum ens perfectissimum implic et contradictionem Aroumentum merem, quo probavi ens perfectissinium contradictionem non inuolv ere, recte rediois in syllo etsinos. Dubitas autem de majore et minore prosilo iismi, itaque explicas Tuam sententiam: Conceptus entir non participantis de non ente d inuolvit, unum este, altetum nihil non este seu omne esse quare non possum concedere euem este sims licisen mumm compositers enim est ex his duobus; quasan sint compatibilia, maona quastio est. Ompossibile en videtur dari ens, quod sit ompia, de tali eniom ente dii. poterit, illad esce e, item illud escene, quod puto non admilles. Di talis esset conceptus Entis perfertistimi qualea ahio facit, ille non solum estet composituus, sed ita etiam compositus, ut maois composstus este non posse innumeraque contineret se invicem tollentia. Vis eni comcepet perse meliorem intelligo, id est per se cum ratione optabiliorem, non video optabilis sit existentia, Ratiocinatio mea non exer petita fuit sed ex natum optabilitatis; optabilem autem existentiam suam altenamque esse non nisi telligenti, et modo majoribus malis non compensetur cessante autem compensae et posito statu in differenti optabilius erit in telligenti, existere vam non existere, sed non lapidi. Ergo existentia, se non est res optabilis, sed lius seusus. scilicet quoad diversas essentio sua partes.