# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0038?run=92 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 19v, page id DE-611-HS-960119:0038 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 92, 2026-09-09T21:41:03Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sateri necesre habear. Lerule demonstrandum in conceptu illo, quem dabo, etiams. sit simpliciscimum, nihil tamen realitatio non contineri, seu remillam, cujus est iste conceptus, continere quioquid est realitatis mebactua astributa sue proprientes lis vel poseibilis. Hc duo si obtinuero et perfecero niangulis crculi, mentis, ex. illud pohi concedas necesse est, ens illud sempliciteq perfectissimum, quod Deum suoro, existere. Fluraeri a ne non exeoisti, quam ut probiem existentiam est perfectionem, et ens perfectissimum non involvere ca tradictionem. Quacitar eroo plimo Quid et quate, seu de quo venere fit illud eno quod simpliciter perfectishinuum voco 2 Quioquid de rebus ipsist seio aut connosco, hoi vination seu conceptuum, quos de rebus iftis habeo, me coonu jam supra dixi. Itago ciem omne id, quod realem et positivum conceptum involvit, enc esre judicem distinouendi sunt hi conceptus mei, e in certass lec certaque genera redioendi. Itage quicquid concipio illud vel respectum involvit ad aliquid in quo existe in quo sustentetur, quodque afficiat: vel nullum resse tumavolvens ad alicede quod afficiat et inquo su stentur, per se exissit. Ollad cattributum, hac substa tiam vora. Rp. oc. extensio in Convum latume sunt dirisibilitas in partes partium fivara, situs, neo ips per de jucenda est tus et se qua sunt hic similia non covitantur sene re extensa, in qua tanquam in sastentaculo aliquo Hic mantere inscetur existant, quamae afficiant ( Vllili enim nulla eoo; dua definitiones Boni, d tantur attributa ipsa vero res extensa in conoum latum et profundum nullam amplius rem resscirit in qua tanquam in sastentaculo aliquo existat quanu affiriat. etag res extensa in conrum latrun et plosundum substantia est: ipsa vero extensio omu illa, qua ex ceppensione Atruent, attribata substant fia extensa. Eodem modo cavitatio omvetsus cuvi tandi maodi, quales sunt pertipere, affirmare, nevat velle, nolle eti. non euoitantur sine re covrtante quam afficiant, in qua existant et à qua sustentents ipsa aero res coortans convisitur ut per se exister vrit itaque res covitane substantia, cujui attributa sent covitatio omnerque cdortandi modi. Porro quicquid omnes continet reclitates, id omnis continet id enim suprn appellavimus realitates profundum, omniage illa, quia ex extensione fluunt, ut uni rati est, quod exiperia qu ad evon dicas oportet, nempe existentiam in se et prcia