# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0053 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0053?run=94 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 27r, page id DE-611-HS-960119:0053 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=53 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000053.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 94, 2026-09-09T21:53:44Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. posie hoc omnino omitti, et tamen propositum sufficienter de monstrari: nempe necessariam existentiam in conceptu eci con Sico itage, non sblumho 3tineri, huncque corene a venen ul jam reapse demonstratum est.) gubilens aliquod ex. op. circulus existat aut non existat, sed ch illuit, ut circulus aerquia sit possibilie, seu ut healitatem habeat, quae existere possit, pendere à veoluntate divina; is quidem ut fuvura cicoularis sit entitar quoodam poseibite quia scui illam possibilem este volueri: estet vero pas deoscibilis, si Deui id non voluisret, vel abter voluisset. U herbo, enotera circularis non esret possibilis, nisi Deus ejus furam Deostibilem estre voluistet. Et sic de ceterir. Eodem dibile re velle, volet modo, ut hac et smitia pronunctata: Omne totum est majus sua parte: frianouli fres anouli aequantur dus sus rectis vera sint, pendere illud a voluntate divina ita ut vera sint, quia deur illa vera este voluit, veraante esse non posrent, nisi dcur ita voluisset. Probo: deu dati Mudum aliques Kabcet omnes realitates in volendo (ex defin.) Plus aut eo dest nuultu adet, quam plus habiturum realitatis arv in poteriums Dho tribuere, ostendendo hilicet eum GEvc le mod Casi quoque hableado deui habcebit, si omnis sot in volendo habebit Massihilitas omnis verita ab ejtis determinatione pendes unum tantum velite qucam si cemrem pascileibitatem et veritatem concipiamur ut plane independentem à voluntate divina, ita scilicet ut a regutunus resum masiote, qua et citanta b exrerum in necessit voluntate orituu vel max ie id noluisse finvamut jucor emoxeins efestma. Et profeitolicet ens posrntiole tantumes ast plentam suam ad Mon sit, est tamen ejus decerniprata natura, qua si pl consentis fartesius qui ne à Deo non pendet non omre ens seu non quionitn fura realira Deo distincta a Deo pendebit Et perca Quod exter conit im mo pre oite est ris e aubitrio pendee potiit minis manifestum est. Quod si autem onnis poscibilita il x pii, salventus impii est à Deo hoc est, si à voluntate divina pender quied ex. trianoulum suam determinatam naturam habeat, ut etia erit ab eadem voluntate divina, quod illa trianontinat ra deterninata sit ad trei go quoque uillum ee tom mujus sentntiae orla decolnca rectis cequrales verbis, basque excorne sit, in Ergo etiam a volum legu hic quiequam incommodi video, quad hane sente tiam uroeat. Ei enim dicas: Ei omnis posibcilitas; omne verum la libera volantate divina pendet, non necescarim est ex. ou. Liouram ciroularem este possibilem, seu non in volvere contradictionem: non necesharium item est, sed co tingens, omne totum esse majdlo sua parte: omne tiras oulum habere tres anculos auobus rectis aequaler: quad absurdum esre videtur: in promplu est reponscr E Si quis ita loquitur, cum quid verum, pi non intelligo. Expecto ut dicatis in quo totum est sua parte minus, et in realit. no angulus idque perfectioni DEi. consentanema est. situ enim realitatis hoc modo, quam his duobus. Quoinau enim omnia quae vult potest, et haec utius velle poterat (quia simpossibilitas potuec non in ipsis est sed salva perfectione sua pauca restringat. nullos limites divinis operationiba nonc positos esse contendit et posito institiam et bonitatem absolate a deis esse muudque in quo damnentur tate divina erit, quid Deus ipse sit