# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0056 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0056?run=94 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 28v, page id DE-611-HS-960119:0056 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=56 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000056.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 94, 2026-09-09T21:53:44Z — 96 lines, status machine # Lines: 96 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. idest, vel bonum percipit, quia aliquid eni vel verum, vel Ego has sntentias reorum esce vult, ideo aliquid ens, vel verum vel bonum est into esse absona, sed n Ceo ivitur intellivere e velle ne covitatione quidem diti- et periculosas indium conuntur: sed deus est voluntas intellivens, e intellectur volens, adaqe actus omnino puissimus et simplicistimus eu avens puuscinium et simplicestimum. Haec de me et justitiae quam non te perferzscima. Sunc videlimus An ens sempliciter serfectiscimum implicet quae fecit literfecisset contradictioneme est contra hypothes ta aroumentor: a alius Meni perfectisi una, qualem explicui non implicat conteadictionem. At mens perfectisima est ens simplicitem perfectitin Ergo Eat sirapliciter perfectiscimum non implicai dem opgnis bonitas, veritas, perfectio contradictionem. nntate est Eobatur minor: Ouicquod uno et somplicistimo atu eademque efffice cissimo volunttatis sua actu non solum semetipsum Crd omne id, quoccest, neceshario inmutalertiter et aeterno, sed etiam ret omnes à se diversas, earua exstentiam, quin et ipsam illarum maturam, posen tlitatem, et in universum omne vecum etbonus ita ut vult, determinat, illud omnes omniau habet perfectiones, omnes realitater, seu simplicita nitire de non ente particspat, ad cogue est sompliciter Merfectiscimum ex destn.) Talii est mens perfertisrima sex denonstr.) Ergos. Consideremus jam omnia, quae ad prollandum exostentiar Mujus entii simplinite perfediscimi, hoi est salei adduri gosereat. D t quodem ex ipso primo conceptu dei immediate deduritur existent a dei, ulq duobus modis. Primo considerandi illa attributa esae ase, esre necessarium estre immuitabile, esse eternum nircalvere smplicem otatiam notionem. Ergo sunt vera essibie et realia attributa. Eego in aliquia substantia. Non in materta, neque in mente in commugi considerata; ero in mente quadam partioulari, et quidem in pee fatissima. Ereo mens quaodam, quae dicituce per fectiscima, a seo est pos loter et coterno existit. (cnnoa et denconst Reinde quemadmodum exatrbutis jam memoras collicitumesce meatem quandam perfertissiluam, itavice cecesa et phrases non tantum, inim dignum qui non et dignus amore; neque enim bonus atque justus dici potest, si nulla est constans ratio obonitatis pu ubi fecerit Neque laudari meretur propter ea est si londari mere opter ea quae fecit, sequita a ponit hoc ipso, quia fecit. Aeri bona ergo aliter fecisset, aeque bona, non ergo melbora. nequeen Deuutique non est autor hona nque it volu. suco naturae lendo go natura ejus, non est qu Ergo neque amari ge honerari meretur certe plysquam absona paeterea non seu ossibi quae sunt Haec argumenta non existentiam ex possibilitate. alia abinitio ad ducta uod scilicet Ens necessariam habers existentiam utique exipit, modo scintur tate Eus posse concipi