# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0058 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0058?run=94 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 29v, page id DE-611-HS-960119:0058 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 30r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=58 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000058.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 94, 2026-09-09T21:53:44Z — 69 lines, status machine # Lines: 69 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. laltem et serundum arvumentum Averit comparatum ut id nulla iei moveri aut labefactari poscit, quin simul omnis veritas, omnis perceptio, ipsa mentii notia existen tia moventur et in dubium vovetur. Nunc propostum alio modo obtinello. Docet 3. Sviptura Des cexistentiam ext existentia rerum illarus quu sunt in hoc mundo, colligiet demonstiar posce. Qe dottur quopacto id fieci posait. Egoid lona aliter sa ciam, quam communitar id ficci solet aucid sentiendum fit de hocaroumento. Meni nostra acta exissit Tugita ergr Orcia quiapuid ascta covitat, hoc est, intellivit et vuet illud adta ecistit. litriei enim nulla sient realia attributa. Ervo vor illa, per quam acta exstit, adualis essre dellet: Gicoro uim illam, non solum a qua mens mea exi coepit, sed etiam per quam actujam existit leo ad amnneid, quud habet deteminatumest. Hui enim esce debet à vi, quae actu eti am sjam existat Giadenim vis adual non est, ab illa nihiil artuale esce potest. Et quad olina mens mea extitit, inde mon segnitur, quadjam et un acto epistele debeat Unum enim temporio momentum abalio non enim ex trei existentia sead et. Aodeoque quod leni temporir momento mens ino sea sratio quae suitrt ndintue v exphentur Tratio super nollaratio eritcur inseqent; momento: existere debeat. Ero vis illa sveniat non alio (nisi aliquid a qua mens mea siconlir momentis actu exes. rctu existere debet. O est tu iisi pottalia. qrasintimomento extiaquitr Menc nostra non existit propriav, seu hon existit a se Hoc dubium est essumi sine probatoetu mente nostra nrihie actuale est prater actus intas ec lectus et vsoluntatii. Nullum autem est artus, intella instantia indinsbilientus vel vvlcentatii, cujus vi seu spec qiem meni nostra expstat. Actur intellectus et volcentatis supponitur hicnullum srcat coo. Tativi. Suostare aritem est actus execiece quorum per se sea immediati nobis conserisimu allus autem est actuo neqe intellertus rag ver cientatis nostrae per quiem nobir cossari simus pa phophiavi, hac est a nobismetipsio existere perourre enim omnes adtus intellestur et volun tatis rice, hoc est, omnes perciptioneo, omnes Hoc etum parilogismi suspectum est videtur semel posita necessario nonamus enim extingui, non hoc momento oternum super veniat: ergo nullo mado extinquetur. Et si huc curnon jam aliquo praeteri Quod ergo dicitur vel ideo quia ita sequituo conti cto divisum sequi continuatio. mea existit tem momentum ab alio non pendere, non debet esse actum in mente nostra, cujus nobis non simus conscu de quo ego valde dubito