# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0061 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0061?run=95 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 31r, page id DE-611-HS-960119:0061 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=61 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000061.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 95, 2026-09-09T21:59:00Z — 71 lines, status machine # Lines: 71 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vovandum etiam sit, mentem luam existere cum co gitat. Quitur evidentis eomium hoc est, Peum epistere Alterum aroumentum Roc est actae Mundus sensobilii existrit e Ex hypothesi. Non enim noteri jan res est cum Ece latcis, sed cum iii qui mundum essi conceduris, Ervo vis illa, per quam actu existit, actuali esre debit. Guxta privia Con autem existit vi propria, seu non existiruse Ex prius demonstr. Fuse enim jam dovui, este à se por pose attributum esre materia. Quu aderi possuent Eergo exstt in aliena, seu abalio. H Eropacta existit aliqua substantia a mundo seu rebus materialibum distincta, a qua mug dus habet, quod actu exsestat. Oupta priora Illa substantea est solus deus. Ete dem pec ie Elvo ecus arta existit. q. e.d tantum de illo, quod phimo lura explicandun suscept. Lergo ad reliqua, et quidem ad Citeracus avarum ecordium. Duo moneo ante omnia, air, plimum menon nevare nonnulla esse vera et demonstratulio, quae Lamen à Cartesire demonstrata fuisse nevavi Concedo non nonnulla solum. sed innumera de monstrabilia a sactesio de cavitata quidem, nedus denconstrata estie Eed quoniam id Lone dulio in telliois de exustentia deilla a Cartasio aut apeckes me demonstrata est, aut si non satie clacese exps cirit, exo beneficno methadi Cartesiana in me fecis C Ec artetior. Addere illud ausanq si demonstraliti et exsstentia dei, illam nullo alio modo demonstrar: poste, quam alterutio modo, quo sartesins idsferit. nempe vel es solius natura divina consideration (auo acvumentam jam tradtamur) vel ex eons unto nonprobutur deratione idea ac: quod acoumentum in faxtesi extat, mitigu pa se satis clacrm videtut Alterum, ita pecgii, me non attulis ce nvus elemonstrationem in ea, quam dibi mis seheda Sed voluisa purvare sactesianam ab inuitili et dubita tionibus obdlopia serpertionio meatione e Haec ratiocinatio concidit propemodum praecedenti ut patet Adegubus torsem Eleguntia satis hic allata sunt, sed quae in illis probo mihi–- non videntur deber methodo carresianae nec video quid tandem in se peculiare habent beu toties jaectata methodus Cartesiana, quod nos reliqui ignoremus. Necesse est ut omnis DEus derivetur vel ex consideratione naturo divinae solius vel accedente praeterea consideration mentis nostrae, aut alia reron existentium n penere aut in specie no eet