# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0062
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0062?run=95
# Title: LBr. 227 · Eckhard, A.
# Folio 31v, page id DE-611-HS-960119:0062
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=62
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000062.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 95, 2026-09-09T21:59:00Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Qui har de re sentiendam sit, et au perfectionis
d rcoiabulum sit iputile et dubitationibuo obnopium
est Eus, ex euius essentius atr satis patere puto
Adt ea, quae ratio loco dicis non necesre est pro
der jumdlum ixe respondere Eumma enim eorum, praes asters, tu
redit. Eoholasticos idem arorementum trabere, quad
Cartesius, acim inutitem reocem perfectionis addoderit
Grpplendam autem esse Eitolast: corum demonstrs
Lionem et demonstrandum, eals necestarium non
involvere contradictionem.
Respondeo: An aroumentum sactesii idem sit,
quad Thaholasti corum, d.d mitri jam pecinde esceps
test, dummodo sit veruem. Ncihiie enim absurdie
si hiholasiri veritatem coqne vidiscent ac sartes
gmo anto melius id estet, si illis Rac verhtao aia
ac huic pataisret. Peterum fartesiur in responsi
nibus suis Metaphysioi fuse duies mosdum sur
acoumentandi onve diversum este à modo acou
mentandi hcholasticorum, quem huo exscriberemi
hil attinet. Eed hac Cartesiam a Etholastiris sino
in re non abire, an ea aliam, qua egujam atlus
eadem sint cuniiis, quae Echolastici alion de e
linantia et non vulgarius Lia dei dis Eerverunt, et qua Cadhuco in hoholiosha
e
sae  rasuper re disputari solent. rrum jam ecit jadicils
sterfersti vorabulum non est inutite, quia id La
fine dcit, quad reale barbase effert. Cernitti auter
et hoi vel aliud etiam in illius Coium sules.
lubet, substitui potest, diemmodo de re.sa coastes
Enc necestarium nullam contradictionem
involvere jam etiam sutic superqe patece puto
Cjhil it agu restat, qua ut me de prilicitate
hujas epestolae exensem: eeoqe capt Max. simee opa
Mea opinio nihil sartesiutinr avam, quad opera et cura divini sartesi: ear
tentum post halilieum rardem aliquando shilosopeandi methodum exci
averit, cajus benesicio in intimam non issce
sad quod ad deum suluem, sed reliquarum etiam rerum orniumi
aponosito lonome nam natucam scenetrare, cerotatemqs scactemq
ab suit ne is in caxuitam feliaiscime eruere et in Curem protier
adient. j re aere posimur. desuijus tutela etiem atqe et auite
i2 dobiliscime commendo. De me Roc cutri persua
quicquam alicuius deai velim, esce me sempeique foce
Maji ilras.
obilis. Acaplitud. C1
sebscrvantssimmarsuetorem
A. Coshardun
monifestum est perfectionis
mentione careri posse, si
quis modo ostentat
sequitur existentia non
implicate contradictionem
du Ens esse deum
esse demonstravenit
fiaud oubie hic multa
sunt allota: Interim fateor
etinon et ingeniosa in
Scholosicit rependi
ad methodum contulit, sed
illestribus speciminibus don
magis magisque excitavit
et mentem attinet,
fere silidi anteressoribus
nm est quod
emo sartesianorum
momenti post
inverit quod
signum est ad diem
Cartesim Ecribellaa Rintel.
Carjesium egregia quaededit, non vi mathodi, sed vi
ingenii et peculiarium animi dotium praestitisse.