# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0071 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0071?run=95 # Title: LBr. 227 · Eckhard, A. # Folio 36r, page id DE-611-HS-960119:0071 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960119&page=71 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960119/jpgs/default/00000071.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 95, 2026-09-09T21:59:00Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. M. discntatio aoyflinus cob, bust da cureuses fd Rebet Mmipene dnc apsimas easdemque devoravi totas et amplas magis quam prolixas doctissima literos ut primum accepi statim Nihil enim est quod legam lubentius, quam quae de tanti momenti argumento tam eleganter ac solide scribuntur futius my Respondere im prolice, nisi Rev AIbas Mt Loccumensis spem fecisset secuturae intiocinationis matui malhooru in demonstrationis forma Hunc enim expectare matebam, quam rem de e nond immature judicare sed quoniam nondum advenit illa demonstratio paus es tateri haec panca interea reponenda putavi, ut in telligas et nceposse acceptas mihi lectasque sudiose literas tuas. postquam explicuisti exatentuum esse. Entitatem in quantum a non Entitate recedete intellius itus perfectionem tin el ut egu definire maliu, perfectionem essegradum seu quantitatem en essentiae ut intensdo gradus qualitatiis et vis gradus coctionis realitatis, tet cessant nonnullae inearum objectionum. Satet etiam plus bila Existentig esse perfectionem, seu augere realitatis gradum, id est cun quit concipitur in id est cum concipitur A existens plus vealitatis concipi, quam cum concipitur A possibile sendealitatis animo possibite. Quanquam etiamnum videatur hinc sequi plus perfectionis esse in dolente, quam in indifferente qui nec gandeat nec doleat, codeoque metachysiae coquendo, etiam dolorem Videtur tamen do voluptas esse major perlactio quam dolor etram esse perfectionem. melaphalice loquenda Quaeitur quaerendumque restat an melassissice loquendo voluptis e quaerendum videtui urum dolorne an voluptas melacsysice loquendo major sit c perfectio. Et videtur voluptas esse major perfectio, quia conscientia potentiae quemadmodum dolor conscientia imtecillitatis, quo etiam melaphiy sile loquendo imperfectio est, conscientia autem metaphysicet imperfectionis, etiam inclaphysice loquendo minus perfecta est, quam conscientia metaphysicae perfectionis. itque ita Nam ditor quandam . dolor quandam in dolente imperfectionem supponet super sed sunt tamen et hic sempuli quidam, quas nunc praetereo. Nunc dendo Ad arcem causae propero, quae est utrum Ens perfectissimum non implicet contradictionem, hoc enim demonstrare suscenisti quod neque artesius fecit fneque Carresianorum quisquam, licet a me saepe sint admoniti Optimara id demonstrandi ingrederis viam, nam si