# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960122:0410 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960122:0410?run=74 # Title: LBr. 228 · Eckhart, J.G. # Folio 205v, page id DE-611-HS-960122:0410 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 206r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960122&page=410 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960122/jpgs/default/00000410.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aliquot tempus domo aberis, videbo, ut possim pregre di ulterias ac forte putes. gritudo unim nuul tum me empediit, neque ei vicel omnia tentarim remedium afferre potur. Optimum, credo, eris si me savoris tur certiorem reddes et aux lium in anxiis meis rebiy pronvottes. (Quod aliquando mihi inmentem venerat de mune l Rectors Verdensis susoipiendo, jam nihul est. Necess envim erat ut me sosterem prasentem, quod tamcito facere non potui ob absentiam tuam et defectum argenti. Unde alius qui praesens et notissimus ibi lori fint, etectus jam est. Horreo, si statum meum mecum reputo et metuo ne eadem cum Wagnero illo fata eea miho immineant, quod Dens, cui soli confido, avertat. Haret ille Hanovera male vestitus, nulla pecunia instructus, unico tantum vu dusio et focari sut ita dicam este gaudens. Commi seratione tactus Domimys de Par ipsi linea vestimenta confici curavit et dono dedit. Atque ne esurire x debeat, suam admensam singulis do ebus invitat, donec Dens viam ipsi ostendet, qua possit et hiscerangustris emergere. Hacueman