# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960234:0061 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960234:0061?run=617 # Title: LBr. 248 · Eyben, H.v. # Folio 31r, page id DE-611-HS-960234:0061 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 32v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-960234&page=61 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-960234/jpgs/default/00000061.jpg # Model: k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617, 2026-10-30T12:51:04Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. HEdler Hochgeehrter H. unsonders und fürnehmer 2 bey herein treten den Neüen jahre habe meine schuldigkeit nicht unterlaßen sollen, und wündsche Meinem Hochgeehrten H. Assessori und deßen ganzer vornehmen famili von dem Allmächtigen zu diesem und vielen folgenden jahren alle selbstlicher etwa verlangende erschrießligkeit damit alles zugestoßenen wiedrige durch viele freude nicht nur ersezet, sondern übertroffen werde, sonderlich aber das publicum Meines hochg. H. Treflicher meriten noch lange zeit genießen möge. Den locum Chronici Casinensis betreffend, inclinire selbst mehr dahin, daß Berardus, als daß Azo, Franciscus genennet werde. Von der familia des Maginfredi kan man einig liecht, haben ex Chronici Novaliciensis Monasteri in Valle sequestana sibi fragmento so Duchesnis, einen scriptoibus rerum Francicarum inseriret, echnst Solches Fuit circa hoc temporalis regnum francorum Vir quidam jacultus nomine Magafredus qui et ipse Francigens extitit, scilicet tempore sippini ducis. sic vero ut nonnulli tradunt lineam consequinitatis ab ipsis Francorum Regibus principis trop sit temporibus, fuit etiam diles in opibus et ferratum fuitus, raribus. Hn rebuit signidem dem pro nominatus inter caeteros folios unum nomine Friedrichsium, quae auctoritatis et mirae sanstitas apudo Novuliense oppi dum legitimo fuisse pater. Es erzehlet hernach wie zu zeiten dieses Frudoni Carolos M. in Italien gegen desiderium ezogen, und solchen überwunden. Und ex libro IV. (jussdem hronici: hoc tempore Lambertus Rex apud Italiam regnabat uoque tempore fuit comes Maginfredus quem inter fecit, nec innet Immulus Episcopus Taurinensis, qvi ejusdem civitatis Turres et muros unverschale suadestruxit, in impilitiam exercens cum suis civibus. praefatam Regem idem Episcopus a filio Maginfredi Comiti is, scriptor barburitates cum in sylva venationi exerceretur et in gremio admissionis somno oppresso observiret, dolo Ex lib. 5. Lotharius filius Vgonis Regis), dum aliquando de pappa venires Taurimum cum uxore sua inter fecit. oria IV quae est XIIi die mensis vorlegi compraessehen, quam impraessema periterum partis quamque et Marchioni Abbatiae Bremenses qua post - 29. um regum mortem regnqvit Berengarius cum folio suo velverto in huius temporibus quidam vi exer sit damnat clurus genere sed clarior fide, nomine Albertus Marchio pater hujus Berengarii. vide Amini infelicem potem sagimus dicere: trijus errorum scilicet, quid fuerunt duo fratres Regerius et Arduinus in Regerius enim, (en arrixit) Avorietitem) idemitatum. Comes erat; illius Comitatus Rodulpius, marmit deuodo quomodo es comes cum sibi successorem destinari et generis ne detius (des reliquamq. 22) Et ipse comes interim mortuus uxorem lius rogenius accepit, et sic script, potestatem illius terra de qvamque genus divos duos vocans qui nomen summa alteri moment tratis cogetiam et Arduiaum. Sic enim Maginfredum pauit. At an s un ben 29 eil woraus folgendes ad rem excerpir willen om. 2. p. 223, 224. Tom. 3. p. 635, 636 semonavrat.