# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970511:0041 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970511:0041?run=82 # Title: LBr. 373 · Has, J.M. # Folio 21r, page id DE-611-HS-970511:0041 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-970511&page=41 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-970511/jpgs/default/00000041.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ad hoc officin aulis esse convendatos, Dominu nempe Waq nerum Helmstadiensem Professorem. Necdlerum nuperrime factio Professorem Wittebergensem et Rectorem quendam Hil: perhusanum Etrenspergerum nomme, quorum primnt con ditionem suam ampliorem eû hac concutaturat esse nulli videbitur, quosdam autem prieter hos in loco prresentes ad illud aspirare, et ut eo perveniant omnia movere: inter hos vero aliqu esse, qui Academiam vix salutarant, cu ego ante plus quam septem anos eam relinquerem, pleroses vero talet, ut coram tribunali Ilustris Excellentiae suae de profectibus, sive in speculativis, sive in practicis disciplinis et quie elegantes designationes amant, confidenti animo cu ns certare auderem, caeterum, ob praesentiam in Aca: cemia vel coniend ationem quorundam, spei etiam propiores Quaproptes ita sum animatuo, ut quicquid sors vel potiut Dei providentia tulerit aequissimo animo sim passurut, neque sane omnem speno serenions sortis aut conditionis vitre honoratioris cu jactura officui hujus abjecturat; ipsam autem Mustro Ecellentia suam optem primam ratione habere sua comoditatis, sed credere tamen, quie pro me facienda sibi esse judicaverit, imortali memon a et eratis sima mento reposituru. Dubium quidem non est mihi majori concendationi in hac re futuru fuisse, si pluribus mo. nimentis et scriptis publico notus aliqua profectuu meone pecimina ulterais edidissem. Sed qui rerum mearu statu in hoc loco penitus noverant, omni me excusatione dignu judicabant, cu ob vaia quibus distinebar impedimenta ne quidem opellam Astronomicam ante ani fere inceptamt ad finem deducere et ad editionem parare mihi licuecit, sed expectandim mihi sit illed tempus quo proxime, Deo volente