# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0031 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0031?run=232 # Title: LBr. 390 · Henfling # Folio 15r, page id DE-611-HS-970559:0031 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-970559&page=31 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-970559/jpgs/default/00000031.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 232, 2026-09-10T11:27:17Z — 104 lines, status machine # Lines: 104 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dufer Secundminin. 3nfier. Sec. man 6 Supenor secundaG sapesicurda. Sufer. Secundimue Puper. Sec munim. Tertiamanima 2A Tertia major Tertia. gertiaminor. Tertiaminima D3. Super. ruint. Max Di super. Euint. maj D D et superioi zuinta Inferior eninta onter. Euint. may guter. Cuint. minim. C8 Luartamanima. C enurta major. C uarta A BM n ac enarta minor. B21:) .WV 2H Quartaminima Inventisigitur dictaratione W. et , ad istam insuper addo= (sed subtra- caprius, propter dictam causam, ) et si nd 2b2=Y; huic addendoulterius, Rohaberur ma3 =Y. Sedgnia haec abinventa prius inter ascendentes M= no nb3 ma Pig. T. (differt dibono= Z pertertiam dichotomiam supra jam invento, ideo hac quan cole tibate ad illam addita, sit uba, quam nopotiorem, in Fig. Column: 2. pono altera seguiori indo. 5. 8. C mara n hon columnam 3 extrusa; mdrp) non sal sicprimus locus mobilis (ac simul quantitas commatit= n64 tem suaptesponte emergit, sed eademi opeva quoque ostenditur, quomodo qu’a libet additionum aut subductionum detrade idem evenire debeat. Et hac ratione ascendonsqe ad TC:-m d9+ 3 d+5 n= B2p non autem ulteriu proptercausam infra in dicands Deinde Deinde in eadem scala ascendente descendo infra M = ub subtrahendo semper F usque ad. F= npo mqu ma jam antea inventam Tandem descondentem sealam conficio, subtratende subinde Fusque ad Fig. l. V = n. b p m2a92 ac deincep addendo eandem conantitatem usque ad . -.g np3 habita tanen locis congruis ratione et commatis et Mesez addenice vel subtrahenda ut jam dictum est. Illos etiam locosmajoris perspicuitatis ergo suis signit distinse. commata quidem triplicitineola III, Mes om autem mutationes cruce X. et porro Aypates quae commata sequuntur vel antecedurt, vectangu Fig. Y Cis) Iinclusi. Denique et claves quasvvcant, sive literae adyciuntur col. 6. Cumnumeris i et2, qui a fronte potiti, chromatum subtractiones, à tergo au cor. 7. teneerundem aeditiones significant Jam vero, ostensa trium in chorda dichetomiarum necersitate, demonstran dumrestat, quod supra indicavi, quartam non necetsariam fuisse, quia nimi cum exinde primitus orta fuisset 29- ma- p+qnvE=, quam tamen jamdudumt poss W, saltem per additionem (Feg. 1. Col. 2) invenimus, ut taciam ea inter valla, quae improprié ex hac divisione orirentur, ap, nb noq, utpore b=9 ma map jam quoque sujra tantum addende au subtrahendo inventa. . Sicutautem ex dictis patet, omnia intervalla ex tribus saltemnu meris 2, 3,5, oriri; itaferrinon pol est institutum tolemaei, qui ad hane rem etiam numeris 7, ii, et multo quoque majcrbus primis usus est, Harmon. libo. Y. Cap. r5 et 16. quem hâc in re scuutus est et Bryennius Havmon: Sect. 9. et segu. 8.13. fateor quidem, si loco symbolorum ipsis numeris in nominandis interval lisusus fuitsem, quarundam partium nomina minora futura fuisse. Sed tunc origines illorum non dignosci potuissent; cum nostrae denominationes, etiam in intervallis maxime compositis, quid ubique gestum, et qua ratione eo perventum fuerit, clarissime oculis subusciant. 5. 14. Intenta hoc modo omnia intervalla jam in Canonium colloco; ubi dimi Fig. H. diatam saltem chordae longitudinem, qua notis insigniendaerat, posui, altesa Columniipeiis parte, quae vacua mansiss et, subintellecta Ne etiam spatia quandoq Sa 2. C e s et r d. Col. 3. d. col. + Col. 5. 5. 10. 6. I1.