# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0035 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0035?run=232 # Title: LBr. 390 · Henfling # Folio 17r, page id DE-611-HS-970559:0035 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-970559&page=35 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-970559/jpgs/default/00000035.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 232, 2026-09-10T11:27:17Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. divisionum in 50. partes factam, etse. nimiam, quandoquidem ipsorum plurimi tonum irtequam in novem part es secanet et capn nde segnitur Dia- pas on adtuc pluribus, nimivum 55. par onontibus constare. Cur autem eos hac inre initari noluerim, in buun, telliget, qui ea quae modo dicta sunt, considerabit. quam eo. 5. 28. Si vero majorem partium numerum adminere, et simul Eschaton ab Hyperoche, sicut in Canonio ab ea differt, ita etiam in temperamen. todifferre vellemus, hunc Tonus Tredecim, Diapason autem octuagin tannam partes nancisceretivo. Verum sic satius fuirset, ipcum (a nonium quod totidem diversis partibus constat, purum servasse. .d Tamvari autem temperandi modi in manioriam redigunt eanti- linam Hugenianis Planetarum incolis (85mothcor: lib. . pag, 77. jorae Scriptam. Ubi non crede illos ururos esse isto temperamento, quod singulis Rypatis quartam commatis partem adimit. Nam is tud rebulis rectitem- Peramenti non congruit, quia repetitio Hypaton dictomodo diminutarum duodecies facta diapason non pure erchibet, sed ab eầ integrà Diesi En minia deficit; quae quidem inconcinnitas non parum augetur, dum contra intervalla valdé composita, v. gr. , et V. quae adeo majorem mutationem ferre poterant, ibidem plane non mutantur, sed omnino pure exhibentur Verum necille, qui duo decimam cominatis partem ab Hypate qu’a vis subducunt, Dia- pason claudere queunt, quia, si institato suo recté inhe renz, uetra illud quantitate modoq progrediuentur. Et universe, non datur n5bB commati ullus numerus aequalium parrium, indcger aut fractus, qui Dia- pason exhauriat, si Hypatae illis partibus multentur, et ita quoties cuna libue rit, invicom addantur; enod quidem demonstratu facilius est. quamut mronde eega vag 34. Sedut rediam ad Elangtac05, quanvis i alio quovis modo cantum suum moderarentur, tamen non tollezetur contra (ctioquam involvit dictoloco fa- Aaobjectio, quae ex ipsis rationibus musicis, et veris intervallorum quantitas tibus exstruitur, et idcirco ex ysdem etiam diluenda en d. Hgitur fingemus p9, tius (quandoquidem in rebus horum populorum fingere licet) illos dictam cantilenam perfectissime etse canturos, et consideraturos, à D ad G, si- vi a RE ad SOL non etse verum Hypaton Diatonon, sive mao no mdognia et RE. Ms, et FA Ses sunt toni majores, sed erhe no3 quid quod etiam ex Canonio paresit, si Icum Y, vel cum comparetur, ita ut tota cantio symboles nostris exhibita hac sit: nb dp mdo ma B9abq d = 4. unde patet, eum qui novies illam rebetit, non tono excidere; sed eadem vo ce qua canere incepit, etiam desinere. 632 b0 Hac autem occasione. et aposeo notandum, syllabas VEZE Mγ FASOL LA hocquidem incommo di habere, qud quandoq duae consonantes, ali cubivero duae vocales se invicem sequantur, arq hactenus mutari posse Ceterum autem sex esse debere, nec paucires, ut nimirum pars Mesesin, potussima ferior a superiore Secernatizs nec plures, ut toni majoreea minoribus. modorum ubique luculenté distingnantur. Nam y qui septimam syllabam S+ propterea ditterentia addiderunt, utmutationes eritent (quae hamen, si recte ad doceantior, ma- contistit) gis incundiores quam difficiliores sunt) omnia tarbarunt, nec ullibi tono rum distinctionem relignerunt Atq ita nihilo magis effecerunt ijo, quiso lisliteris A, B, C, etc. utuntur. Licet hi et alio adhuc modo turbent, dum o. gr. sicut Gn et b et F etiam Gis et dispocant, cum tam en illae claves et ab his Diesi enar- monia differant, et ijs insupser simpliciores sint. Quodutrumque ex Tig. I. (ol. b et 7. videre et t. Dez quingeia 3d. +inquo musicorum 5. 8