# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0183 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0183?run=250 # Title: LBr. 390 · Henfling # Folio 89r, page id DE-611-HS-970559:0183 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 88v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-970559&page=183 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-970559/jpgs/default/00000183.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 250, 2026-09-10T13:11:56Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. interpositiones nullos dant numeros, qui non reperiantur in prima i nempe inter 24, 48, 96, etc. nec pova prodeunt intervalla; ita quatuor Hexachordo Heptachorda naturalia coincidunt seu se continuant, Et sane penemliter = Hymni noti: ut queant laxis Resonare fibris sut etiam semper faciunt polychorda naturalia aut adeo dici possit Tcto on em numeri ehordatum ejusdem Sed interpositio inter 36, 22, 144 nos ducit ad Enneachordum naturale ejus dem numen semper pro unico haberi posse Erer quod feret his constaret voribus Ethongis 72 80 90 96 108 120 128 135 144 30 40 45 48 54 60 64 672 72 ubi patet 135 vel 67=, numeris Octochordi naturalis interponi. Et vero 135 _ vicnis proximis 128 et 144 non nimis vicinus est numerus, nam 135 ad 144 lychordum naturibe 28929 mis. maj. habet se ut 15 ad 16, quod est intervallum semitonii majoris naturalis; et 135 ad 128 ratio est intervalli quod Apotomen vocant, quae oritur ex additione commatis ad (cujus Ratio est quae inter 256 et 243) et media est et propemodum media inter utrumque semitonium, etsi paulo Apotemen vocant, quae major est Limmate sepritonium iminus, sic satis et vicincor semitonio majori quam minori F ita minimis intervallis phthongorum, quae hactenus non fuere nisi sonus major, tonus Minor, et sexit simitonium majus, additur novum intervallum Apotomes. Numeri Tabula subjecta collationem HEt Octochordorum et Enneachordi magis illustrabit. Sed cum tali Enneachorilo nihil magnopere lucraturi simus, Octochord dudum receptu, et simplicies etiam atque facilius, non male praeforetur Non multum etiam differt a dimidio Toni minoris, ut paulo adt et paulo ad huc major est 177 semu. min 22749 medium. unter duo 23123 Apotome