# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-971098:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-971098:0017?run=251
# Title: LBr. 250 · Fabri
# Folio 9r, page id DE-611-HS-971098:0017
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-971098&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971098/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 251, 2026-09-10T17:51:58Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

0
itam
tum
atis
di tellus moretur motu diurno necesse est
ut imposita corpora solida sed libera rejicere
conetur per tangentem in plane paralleti. Patet ex na
tura motus circularis. Luicguid enim circulariter moretur tessante
lineam
retinaculo aut per tangentem, aut per, maxime accedentem tangenti
motum continuat, quod experimentis pariter et rationibus constat
Nec valet exceptio Galilaei et Kepleri, qui Hypothesin copernicanam, hoc argumento prementibus
quanquam enim exiglla corpora, ut lasides et sapa reficiventur
telluris. liorea
respondebant qu ob magnitudinam circuli tangens sepsibilis in eo satis diu
erjat, quaggabus aecederet instar linex recta: inec politus ita est ambibus belluris qum asperita praesertim
terpib. assam tamen fluidorum ambientium vim, hanc rejuiendi
cum net ita politus sit tellaris ambitu, quin asperitates ejus avolutara pertangentem
emorentur. Nam replicari potest, quoe per tangenten abire conantur, nec possunt tame
tentire necesse est abire per aliam tangenti, quam maxime possunt vicinam
ut cerpus quod  tubo ciria ((alterum extremum rotato exit
rop. 13
secesse est ergo in ea Hypothesi esse vim. rebinen
dem vi terrae repcientis fortiorem. Ca est
aut ipsa vis terrae rejiciens, aut alia quaedum. ipsa si sciticet
est idda vis terrae repleiens, tunc
cum Canesio ponamus esse a terram corpuscula solida
atque insensibilla
minus
exignarum partium
exigna sed erebra ita ut sit esoliditatiolin lapide, quam
in aere paris spatii ita enim, fiet ut potius solida illa subtilia
Sprae crasssis, ac proindecrassa deprimantur ac retineantur
tum
rejiciantur. Oolia tamen vi nihilominus. opus erit, quae ipsa solida
rejecta retineat ne in nasta universi spatia diffugiant, ita enim
nec crassa ab ipsis deprimerentur) Htaque ad nostram tandem
prop. 10
gravitatis causam confugiendum est, qua non hypothesi sed
certa demonstratione nibitur, terramqs non formavit tantum
sed et continet et quicquid ei circum fusum est arctis limi
tibus coercet atque in unum compellit
ur motus fluiei cujusdam circa tellurem
in aequatore et parallelis motum lucis diurnum
diurnce
lecutus. Cum enim rapidus sit lucis motus, qui uno horas. mirento
5
A. de monstrandum C
listinctius quod corpo
olidiora
ortins rejiliant
ab eadem rota.
in
rota ipsa.
magna sit
qui enim contr
penire po
m
aigna
tum quae faciat
ut depressiones
tendant versus
telluris centrum
am si a sola
virtute telluris
rejiciente oriretu
gravitas, ten
derent corpora
ad telluris ax
ne
20