# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-971102:0463 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-971102:0463?run=290 # Title: LBr. 251 · Fabricius, J. # Folio 229r, page id DE-611-HS-971102:0463 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 228v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-971102&page=463 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971102/jpgs/default/00000463.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 290, 2026-09-10T20:23:15Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. P. 7. Thetisque remisso detumuit malim The tysque vicissum virtus latebat visque intus oninis ua malimivisque intra penitus virtasque latebat ilud: tua, te mensus ab isso, puto posse stare, et idem esse, quod metitus 8 proversibus cuncta Tur gestans querio bonus ipsebonorum sic nulla manebunt Crimina ved veteris quae sunt vestigia culpae In sequentibus multo crebriora noto et passim versus integros mutare oporset sape eadem verba justo citius recurrunt, saepe Grammatica laborat, ut erapti nubibus ignes, no enussi vel efflatus eflati particula etiam neve saepeadhibetur siliter quam vellem, vig. f. 25. Nullatrea Nullum adeo corpus neve ullo simplice gander Quaecum etia obscura sint ita muto: Et nullum ut corpus nec forpus brum simplice gaudens Ulla creatura est, Deilas sic uniea quamvis pluratenet frinumque vicus monstratu, in uno vicere pide dic nemo libenter versum tatem velit: qui in forti davide fui t, por et in oibus illis, quai satea rebus ipsis refero meao adjectam schedam quae irulyto vero communicari pote sed de dinnibus luum imrimus judicum flagito Et Tibi et illi exemplum hic Theodicetta ineae mitto fedne rogo Tublibi perferendam imagine duop ilona Dno protessoriEccardo credis ne aliis dicas des eno ractenus publice agnosco iastonauim. Quisoltifuit in Cavide, et in omnibus ilis Quaedam etiam nimia et ut sic dicam tantologu oltenda puto