# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-971288:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-971288:0002?run=74 # Title: LBr. 283 · Franck v.Franckenau # Folio 1v, page id DE-611-HS-971288:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-971288&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971288/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. alittedum inveritorem, quae nonnullis tantum additionibus compendiis et ad sane egregiis nova experimenta opplicationibus Boiliana facta erat. Et hujusmodi aliava et dostusimi nongula suppeditaturus eram optimo, Morhotio de meritis Germanorum literariis scripturenti, si vixisset Nam quando ipse non multum afferre possum de meo ad patriae honorem, saltem initelligem in id mihe iitendum, egregiisliris nostrae gentis suum decus meritum Ut constet. Itaque operae pretium aliquando duxi johann Keplero summo viro suum jus asserere cui uni aliquot praeclara inventa debentur, a quibus maxime laudatur Cartesius. Si scivissem Mature satis illustrissimum ste insans Episeojum Abrincensem novam et auctionem censurae Cartesiana aeditio- nem moliri, suppeditassem ei paralipomena non pauca. it fortasse cum illa aliquando recudetur in Germania, poterunt accedere mea animadversiones in partem generatum princpiorum Cartesii, quan- pauloseverius quam multa non reprehendam in quae censuram, strinxit Huetius, in aliqua etiam anmadvertam quae ille intacta transmisit. Operae scilicet praetium est viam rectam et mediam hicteneri, ne vel Cartesii aut similium tabores plane spernamus, neve contrario peccato pene magis pernicioso in uno Cartesio omnia invenire credamus, veteribus irrisis, quo nihil est ineotius, nihil quod iaventase inflet magis ipani opinione dectionae qua hgnavia sibi superciliose blanditur. Illud fatendum e poctrina, ubi dm juncta dignaoi a ilguorantiae sibi est in ipso vigore aetatis magno generis humani detrimento Cartesiam raeerat in eo maxima interiisse. Nam omnem vim ingenii ad rerum medicarum equisitionem vertere constituerat. Sectatores ide ab ejus excessu vix operae pretium fecere, si unum fortasse Theodorum Cranium demas, ex cujus rivis suos hortos irrigavere Bontekoe et alii, sed qui mihi videntur pleraque nimis affirmate de incompertis dicere, et levi brachie res maximas tractare. Ego non dissimula post curam Ecclesiae et Reipublicae, nihil majore nerito agatur it jactantibus defectus Medicinae, oppono, eos non tam Medicis im- studio mihi ctandum videri quam rei Medicae incrementa. Idque apud princi quaereadam pes Viros aliquoties testatum esse, ipsorum inprimis essemteresse ut tanta res pro sum patandos, quam Reipublicae primoribus, quorum est adjuvare suis opibus difficillimam