# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973068:0077 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973068:0077?run=362 # Title: LBr. 326 · Graevius # Folio 39r, page id DE-611-HS-973068:0077 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973068&page=77 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973068/jpgs/default/00000077.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 362, 2026-09-11T01:28:22Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hanouerae d. 2e Mai, 1696. Demini me nuper ad Te dare literas, quas recte perlatar pu- to. Hunc occasione osus, mitto libellum ad Historiam Alexandri VI. Papae et rerum contem poranearum pertinentem, ame exMo erutum, in quo praeter operam praefationis, obstetriciam, nihil ame poaestitum, fateor. Hescio, arssit ex decoro, apud se com- parere barbaros istos, elegantiarum genuinae Romae arbitrum cui tot praedari scriptores vitam debent lucemque; sed nobis ignoscendum est, quibus meliora non suppetunt. Et ubi ab inspecto Bucchario ad aurea illa tua redieris, maiorem ex illis capies voluptatem. Utinam, praetee tot alia praeclara etiam Guaiana, ibi debeamus. Sed hoc D. Nicascus, nescio an Fe autore, vix sperat Nescio quadam bibliopolarum in- tempestiua tergiuersatione. Qualsi Gudiana vel in Tua sunt manu, vel in Tuo ad edendum arbitrio Hac, quaeso, ut intelligam quid sit illud, quod atanto viro post fata spen race fas est. Burnetiu a Lomneus nobilis Seotus, in suis ad me literis Londino datis praedicauit non humanitatem tantum tuam erga se, veterem amicum; sed etiam benignam et amicam deme sententiam. Heque enim nisi be necolentiae Tuae astribere possum, quod mihi aliquid tribuere