# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973068:0087 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973068:0087?run=363 # Title: LBr. 326 · Graevius # Folio 44r, page id DE-611-HS-973068:0087 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 45v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973068&page=87 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973068/jpgs/default/00000087.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 363, 2026-09-11T01:32:38Z — 21 lines, status machine # Lines: 21 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hanoverae d. = Nov. 1b99. Auoties se valere ex nouis in dies in literas meritis Tuis intelligo, toties reipublicae gratulor: cum vero amici apud vos transeuntes Femei peramanter meminisse referunt, gaudeo etiam mihi. Duid vero tum fieri putas, cum sibi pretioso pignore manus sua astruunt fidem. Certe totus exulta in ad aspectum literarum suarum, quas attulit Haremannus. Huic redituro in Angliam, responsorias ad Te daturus eram Sed ille mutato consilio, in Italiam itec vertit. Nunc otor occasione iuvenis nobilis, ex gente Holliorum, sed qui ad stuciorum decus. non vulgari ardore fertur. Hunc expromtae inhuiusmadi ingenia beneuolentiae Tuae commendo, neque ille incidere iri manus potest magis amicas, et magis profuturas. Historiae patrrae singulari stuilo tenetur Ultracecti bonis literis et icrisprudentiae operam dabit. experieris indolem excoli dignam. Raphaes Fabreti prodiit otique opus inscriptionum, et sane autori laboris, sui fructum minime inuideo. Doleo tamen posthumae Gudii nostri famae tantum decus prareptum et quae ille tanto ante tam praeclara collegerat, iam pro bona parte