# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973068:0113 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973068:0113?run=365 # Title: LBr. 326 · Graevius # Folio 57r, page id DE-611-HS-973068:0113 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 56v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973068&page=113 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973068/jpgs/default/00000113.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 365, 2026-09-11T01:43:19Z — 25 lines, status machine # Lines: 25 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quos vocant, nummos dabit, acditis virorum aliquot insigni- um sententiis. Gallandi, antiquarii Galli scriptiuncula quadam offensus, repellet tela. Doleo Nicasium abesse, communem olim otrique amicum, et certamma tanta palueris exigui ia- cu facile diremturum. Hanoveram allatus est, missus mihi a el. viro, Antonio Magliabeccio, libet, quo virorum eruditorum Hetruscae Acadernia, caltui Italica linguae cam a multo tempore destinatae, memoria immortalitati commendatur. Boniou. rium vellem Copticae literaturae restituendae consilium non abiecisset; ibi enim poterat praestare aliquid noui et xxplorati quod vereor et magnopere in Chronologia possit. Certe specimen, quod dederat in Copticis, saliuam mihi mouit. tametsi ab eo dissentiat T Reologus apud Vratislauienset eruditus, qui non magna, ut mihi videtur, verisimilitudine negui, gnat in copticis rudera veteris Aegyptiacae linguae latere quae nempe ipse, quod mireris, quaerit in Armena. Valde opto, ut sua magni quoridam viri, Marquardi Gudii inscoiptiones Fibi aliquando debeamus, qui propietate tua onus omnium optime consulis et gloriae amicorum et com– moo literarum. Celeberrimus Tolandus nonnulla sua scripta mihi dono declit, in quorum uno vitam Miltoni complexus non in glegantet est. Sed vellem salmasio, viro excellenti, pepercisset, quem pro fecto satis nouisse non videtur. Begerum nostrum nonnullorum vele.