# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973074:0158 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973074:0158?run=82 # Title: LBr. 327 · Greiffencrantz # Folio 82v, page id DE-611-HS-973074:0158 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 83r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973074&page=158 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973074/jpgs/default/00000158.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 29 lines, status machine # Lines: 29 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Brunivicum quou, et Luncbumum in beneficium concessumi In hac collatione et Mahis et Cinjugis despatum naluisse, semiper arbitratus sui, et eundem postea quoque, saxonia Hen- intaitur dvisis nico Leoni abtata, pro Berahardo molitasse vix dubitam. Acce- dit quod Annatet illorum temipaum de Alberto, quem Ursum scriphres cogniminant, mentirent, quod de saxonia ducabu diu cum. Heurico maxnaninio fueret ejusque silio Heurico Leone fuerit diclaciatus; It quodne Bc Duo duratio autem nste nullo alio, quam hereditario quodam jure aut oppugnari aut prougnari potusset. Nec putem multum a dentate aberram si Intuitu Matis et Cinpuxis, Aahrotate vero Imperatiria, Henri- cum Marnaninum saxoriia ducem credere aut dicere velinum. Verum enim vero, cum ex ipsit foritituus hujus reo evidentiam hartenus haurire nec otium nec propositum fuent, Verhandne Tuc, tententiam laabent ampleitor. A. Dua de Thiyone, sizonis Manchionis Pahe adposui, in ijs cnsensum Gencclipicirum, quos hartenus examinare, ficuit, sui secutus. Synchronos Autret, et qui pc cateris hac in parte evolvendr soreut, hartemet perquirere non licuit. Sed et in Hugone illo non onvenire inis quoud nomen, Artres, indicio est, quod aloter diversi mode Arcendentes ab iis repetantur; aliter pollius) quipre eos Piena, aliter Bucelinus, aliter Rensnerus, Henninge- suit, cocralius aliique recensent, et singulo, si non in botum, in gradibus certe nonnullis et Replonis ab invicem recedunt; evidento enum arrumento, certis funiamentis neminem ponrti. Nec ego, quod ultra Genealajicorum recensionet prteram habeo.