# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973074:0568 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973074:0568?run=90 # Title: LBr. 327 · Greiffencrantz # Folio 281v, page id DE-611-HS-973074:0568 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 282r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973074&page=568 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973074/jpgs/default/00000568.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 90, 2026-09-09T21:28:26Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et patrem ejus Magmanimum Heuricum Leonem superbum, Nigrum, dC vulgo Glectores saxondo Bain et Saxoniae faciunt sed praestat sine dubia de his rebus cum veteribus quam ex L. Heuricum Magnanimum vel à conjuge Gertrude, vel a progoneta in dubitatur matre Wulfhilde ducem saxinia i factum minus verisimile est, nam Ducatum Magni extincti Henricus imiperator nulla filiarum ratione habita Pothario comiti dederat. Hic autem Imperator factus cum ex lege illias aevi dux simul esse non posset, ducatum Vacantem Heuricumgenerume contulit et vicio tractu 3. De Luneburgo tamen verius arbitior, haereditate ad Heuricum pervenisse, neque enim ducatus erat, sed allodium; certe hoc titulo relictus est p proscripto At U Bransvicensium et Essensium communes satoris Azouis veros majores certis ex documentis discere apud Leoni valde optarem. Summa est inter scriptores confusio illum et incertitudo. Si verum esset Hugonem Marchionem Thusciae (indubitatis monumentis cornitum et Historiis cognitum) Azonis nostri esse patrem jam sine controversia des cenderent Brunsuicenses et Estenses ab Hugone Rege italiae, quem vulgus (sed falso ut arbitior adet cum vulgo Bucelinus ad Carolum M. refert sud ille Hugo Marchio non obiit anno 1014, sed anno 1002 aut 1003. et videtur liberos on reliquisse nullos Hugo autem u Marchio ceste cujus patrem sigonius sfilios sigonius facit Ahonem et obizzonem qui pro _ Arduino contra Henricum sanctum Aesit alius nec est ab Hugone illo e husciae Marchione celebri ar velecei successisse ipsi mediate vel immediate nullo indicio constat. quod que illo tempore in italia plures Hupones et plures A Atestinos vel Estenses puto illis temporibus fuisse ignotes et nomen serius ascitum, quemadmodum et Luneburgicum vel Brun suicense. Nec ulli credo Mantuae Marehiones tunc noscebantur Hermngesins aere etad =nescio quo autore H itaque dubito an unquam Thuscia marchio fuerit