# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973086:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973086:0042?run=291 # Title: LBr. 330 · Grimaldi # Folio 21v, page id DE-611-HS-973086:0042 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973086&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973086/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 291, 2026-09-10T20:27:13Z — 31 lines, status machine # Lines: 31 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. citetur, quomam bona Principis in omnes diffuncentur. Intellexi autem ex sermonibus Juis Roma habitis, aliorumque fostimonio magnam esse Virtutem, ma gnum amcorem sapientiae in Monarcha dinarum, et qui ex illius regionibus postea vonere, addunt filium haresom destinatum tanto imperio omnia satomaspon dore. Tidi igitur apud Patrem summe favore ayonti, nec minus ut cre- dibile est filum facilom habenti, minfica oblata est divinitus occasio bo- nefaciendi utriq parti orbis. Scio per gradus euncon esse in anemis homi- num capiendis, neus facile esse ea quae Dells humano generi pper ehrictum re- velavit iis per argumenta persuadore, quibus nostra Historia Sacra ot profana non satis est explorata domonstrataq, neque ille adminiculorum Ed defectus nisi divina inssrratione subito suppleri potest. Interea tamen tanta est Dei benignitas, ut his quoy, quibus revelata sabis efficaciter nondum innotuerant, alio gratia nunquam deficientis genere succurrat modo nihil ipsis ad bonam voluntatem desit. Excitati enim natura con templatione intusque adiuti ex alto cum supper omnia amare possunt quem super omnia pulchrum perfectumque ese intelligunt; donec praeparata merte etiam fidei humen ipsis infrnclatur. Itaque tantisper dum Deo nandum visum est praedicationi externae Evangelii fotum pondus dare quod optamus, ca- nandum est ut amor divinus interim exciletur, quom maxime Christas ursit et ratio ipsa commendat. Certum autem est nominom amari posse cuius non est cognita pulchritudo, nec divinam sapientiam et po: tostatem (in quibus suprema intelligontiae speciositas cansistit, quantum a nabis illa casi potest) melius nosci quam cognitione rerum quas fecit. Unde conficitur tria agi debere ad augendum in nobis naturale Deitumon nimirum ut prmum calligatur natitia renem egregiarum iam inventarum deinse ut ervantur adhuc invoniensa, doniq ut omnia vel inventa vol invenienda referantur ad hymnos summo rerum autori canensos, et incrementum divini amoris cui caritas ergahommes est innexa. Quodsi tanta esi et mortalium felicitas, ut Magnus aliquando Monanitia, praesortim cui nec amar bellonem nec necossitas osset, qualem Vostrum esse scimus, tria ista tanquam