# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973086:0056 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973086:0056?run=292 # Title: LBr. 330 · Grimaldi # Folio 28v, page id DE-611-HS-973086:0056 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973086&page=56 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973086/jpgs/default/00000056.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 292, 2026-09-10T20:31:27Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Si rerum praeclararum in ipso aror excitetur, quoniam bona Prin- cipis in omnes diffuncuntur. Intellexi autem ex sormonibus Tuis Romae habitis aliorumque testimanio magnam esse Virtutem, magrum amorem sapientiae in Monarcha sinarum, et qui ex illius regionibus postea ve- nere, addunt filium haeresem destinatum tanto imperio omnia pa- forna spondore. Tisi igitur apud Patrem summo favore agenti nec minus ut cresibile est filium facilem habenti, minfica oblata est divinitus occasio benefaciensi utrique qarti orbis. Scio per gracue eunsin esse in animis kominum capiensis, neque facile esse, ea quae Dells humano genen per Christum tovelavit iis per argumenta persva: dorek, quibus nostra Historia Sacra et pprofana non satis est explorata demonstrabay, neque ille adminioulorum defectus nisi divina mspirati– one sabito sapplen potest. Interea tamen tarta est Dei benignitas, ut his quoy, quibus revolata satis ossaeiter nonsum innotuerat, alio gratiae nunquam deficientis genero suocurrat, modo nihil ipsis ad bonam volunta tom desit. Excitati enim naturae contomplatione, intusque aciuti ex alta cum super oinia amare possunt, quem super omma pulchrum porfectumque etiam flidei este intelligunt; donec praeparata morte tumon ipsis infundatur. Itaque tantisper dum Deo non sum visum est praedicationi externae Evan- gelicstotum ponsus clari quos optamus, enandum est, ut amor divinus interim exciletur, quem maxime hristus ursit, et rutio ipsa com- mendat. Certum autem est neminem amari posse cuius non est ccognita pulchritudo, nec divinam sapientiam et potestatem, in quibus susprema intelligentia speiositas consistit, quantum a nobis illa capi potest, melius nosci quam cognitione rerum quas fecit. o unde conficitur tria agi debere ad augendum in nobis naturale Dei lumon nimirum iprimum colligatur notitia rerum egregiarum ram invonturum deinso ut ervantur adhuc inveniensa, denique ut omnia vel inventa vel invenionda referantur ad hymnos summo rerum autori canendos et merementum divini amoris, cui caritas erga homines est innexa Quos si tanta osset mortatium felicitas, ut Magnus aliquanso Mo: parcha, praesertim cui nec amor bellorum nec nocossitas ess et, qualem Vestrum esse scimus, tria ista tanquam rem suam agenda sumeret sibi