# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0141
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0141?run=320
# Title: LBr. 396 · Hermann
# Folio 71r, page id DE-611-HS-973581:0141
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973581&page=141
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973581/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 320, 2026-09-10T22:27:36Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

r
C
Sit Illnce et Consultemme tautor et Patrone
plur. Colende.
ermant
Tres arirer elapsa sunt septimana, Dir Amplissime, ex quo humanimnia
Tua littera superiore Junio data ad me perlata sunt, ad quas promptius
mihi responsuro obstiterunt curu domesticu quae per aliquot dies Hudia mea
interceperunt. Actorum mensem illum ubi parentianas disquisitiones recense
ri significas, nondum vidi; dotiss. Collectores non abs re feurunt, si inhonestu
Paventii morem Excellentissimos quosque viros injuste sugillandi nolarunt. Hic
utique in sui diquinitionibui inventorii speciem affectat, sed infortunio suo nonnisi
talia produit, qua antea jam nota erant atque inventa, et quidem eo scribendi
modo ut obicuritas atque paralogismi pari passu ambulent; maxime vevo in ui
que de Conatu Centri fugo conscribillaoit hoc elucet, praecipue in ultimo schedias
mate; nam in recexsitis disquisitionibus bis vel ter de viribus hirce agit, in quorum
primo specimine trederim Hugeniuna theoremata bene quidem demonitraoit sed
post quam Marckioris Nospitulii aut potius ed. Joh. Bernoullii nostri Mstas vidit de
monstrationes, in ultimo vero sibi ipri conerarius conutum centritugum duplo lixu
verso exponit, quem ant eu simplici expresserat; quod proin ex Tuo sihedinsmate hau
Em
sirse aelua suspicor, quanquum rei fundamentum minime sit atsequutus.
Nam licet Dirguisitionum Titulus adscriptum habeut annum 1705, plura tamen
sunt qua me movene, ut credum hanc ultimam editionem biennio forsan tardius in
publicum prodiisse quam titulur indicat: aut quod potius crediderim plures additio
nes inter quas est specimen de Vi cenrrifuga, et Inquinitio Dioptrica in curvatura
habent
radii solarii per medium inaqualiter dexrum truuceuntis, mea quam Aita Erud.
inter
1706 atii conformes, aliaque plura reperiuntur, veteri editioni anni 1705 bicuxio
forsan post ius eruisse. Sed venio ad Tuam Demonstrationem, Vir loxsul.
tisoime, qua Rit. Erud. 1706 p. 448 perspicue demonstarti, vim centrifuga
arcualem duplam esse tangentialis, vel quod eodem recidit hanc simplico illam
duplo sinu verso exprimendum esse, quod verum nunc mihi vicetur. Dutabum
armu infinite paroii
equidem me in modum incidinse quo probavi poscet vim arcalem simplici siru
verso per inde ac rangentialem exponendum esse: sed raciocinie filum sequutus