# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0145
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0145?run=320
# Title: LBr. 396 · Hermann
# Folio 73r, page id DE-611-HS-973581:0145
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 74v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973581&page=145
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973581/jpgs/default/00000145.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 320, 2026-09-10T22:27:36Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ventatem
cum linea quae prodenit prodit quacunque hujusmod Hypothesi semper eodem
secidat, nullo assignorbili discrimine
MMustrihime et Amplisime Vir
on qu zuto et Patrone plur lolende
ex certo capite
exemplum transituscontinui ubi
tamen statim trajictur a2 ad
ones quod novae subdubitatiores circa conatum contrifugum nos morentur
Nil mirum in aliquo casu inter sitplum eo duplum non possi assignari medium, cum aliquando
oim
inter finitum et infinitum non possit assignas medium sut in troncitu ab Nsymplota ad iam Hyperbolae ordinatam
sed et calculo), iaia estend  isto y = 1 + X. ajo y sempar esse 2, nisi
in momento quo X evanest
 est peur dubit emnis dutrum conarum arcualem in
culo
au per alias curvas, circal arculus
cum sit
o
Nic etiam
Elicare liceat
nemne circulorum; vel namborarum ver aliarum
pultum ad commuditatem rfeati
um
lineajun conjungas; etsi ninisma methodus utgor interdum sit quam alia, unqua
 tampu siugnantia concludentum. Idimemine mo. aliquando du Berpontio in aliquo
et
le
si recte puedda
xempocam actu ipso in exempo ospendere. i tales sempudi
scientiae certifuda lubefactaretur
a
andebent
Quatuor jam effluxerunt Menses, ViR Mustri, ex quo litbercs ad Dn.
Z anovellum Venerias misi ad Te curandas, verum cum nihil interea responsi
ab ipso oblinuerim cui literas Tibi destinutas etiam aeque etium commendavera
et iamnune ignoro utrum epirtolium meum ad Te delatum sit, enque propter
it eratas hasce exurandas duxi. In eo quod dixi epistolio, in sententiam Tuam
libens transii, Conarum Centrigugum arcualem exprimendu esse duplo sinu
verso arcus indefinite parvi, quando nimirum motui per arculum infinite
parvum idem censeri pesit ac moeus per subtentam ejus. tai enim conditio
ne propositionis veritas extra controversium poiia mihi videt ur. Sola
miti difficultas super hoc argumento superert, qui fieri ponit ut primo statim
momento à motu tangentiali quo incipit arualis conatus Centri fugus duplus
ejus
fiat qui obtinebat abinitio circulationio motu mobilii existente tanta tangen
tiali, aut potius conatu ad motum per tangentem. Instantuneus ut, ita dicam
transitus conatus centrifugi simpliui ad duplum nonnihit negotii mine fa
cessit; licet necenitate in consequent in dare perspiuium, posito quod molus par
arculum infinite parvum idem contiderari debeat cum motu per subt ensano
ejusdem aut per laius alicujus poligoni infinitilateri circolo ixscripti. Sed
huc ipsa difficultas me hactenus impedioit quo minus motur mobilis in circum
seveuria circuli pro reltilineis haberem, sed potius loco circuli parabolam sub
stituerem quam datus circulus in quo mobile rotatur, in vertice os claretur
ita quidem ut morus per arculum parabolu infixite parvum vertici princixali
adjacentem haberi posset mo motu circulari, quardoquidem dicus paratolives
arcus ex natura osuli confundi intelligitur cum areu circulari indefinite
ese
nac
tan