# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0154 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0154?run=321 # Title: LBr. 396 · Hermann # Folio 77v, page id DE-611-HS-973581:0154 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 78r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973581&page=154 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973581/jpgs/default/00000154.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 321, 2026-09-10T22:31:41Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. AB et ab, duclisque per terminos B, b tangentibus BD, bd; anguli DBC, dbc comprehensi tangentibus et ordinatis ubique aquales sunt, ipsu curoa ABMet abm sibi mutuo congruunt. Et si loco arcuum aqualium AB et ab arcus utrinq auipi antur in data ratione, et anguli DBC, et dbc semper aquales existant, euroi ABM et abc similes sunt. Hoc posito. Si eurva ADC et L N R (fig. 2.) congruunt, sequitur omnes lineas CR, 98,6P, B qua connectunt arcus aquales AC, LR: AE et LP, . tum parallelas etre tum aequales ipsi AL. Unde ducis per puncta quavit 9. E, D receis gH, E), Dx perpendiculari bus curvi ADC et per totidem puncta prioribus respondentia in prima curva B N rectis eH, P1, Ns Tangentibus cuream, qua prioribus perpendicularibus ad curru ADC occurrene in punceis H, 8, X H. quu ex hypothesi sunt in Curva CX L. Jam vero anguli perpendicularium curvii ADC et parallelarum ipsi AL eo majores sunt quo propiores fuerine eorum vertices puncto ultimo c. nam RCB est recous, sequens vero egH auutur quide sed major qua n angulus PCt, et sui major adhuc est angulo ND N, et tandem angulas fit nullus, quando DN coincidit, cum AL. Hoc sequitur quin curva ADC cava est versus eunde rectam eB vel AB. Si jam angulus Pei statuatur semiredus, erit Et = D), vel curva DNL = Curva AHC, et angulus E17 = arg. T1D vel alterno 1DW. Porro reclâ q8 et DN ita ducea intelliganeur, ut anguli 8qH et NDK simul aequales sinae recto, hoc est ut unus horum angulorum alterius complem ene um sit ad recum: atque hinc atubo eriangula rectangula 2gH et NIK propeer hypothenus as aequales q8 et DN aequaliu sunt ee similia; unde qH = NX hoc est curva CH = curva NL, et angulus gHG = angulo XNO; et sic infiniti alii arcus aquales in curoit CIL, et L N R Sumi possunt ita ue unguli tangeneiu m et ordlinataruntdue tarum pes puncta contacens utrinque constant er aequales sint. Unde per Lemma superiu, Curva estL congruit curva LNR vel aiquali ADC. 2. E. D. Calculum quoque pro luroin huiu modi multum contraxi cum is unica analogia perficiatur, in qua ne quidem seundorum differentialium aue exprenione radu osculi opus sit. Nam vitando AL vel 2N = 2a, AT = X, DF = y, o D = 5, Dd = dx, Dd = ds. Fient Triangula Ddd et DN X sini lia, et cum Nh sit = NL hoc est per hypoth. = AD erit NR = 5. Adeoque Dd (ds): Dd (dx) = D N (24): NK (5). Hinc sds = 2adX, et 55 = 4aX. Unde constat solum Cycloidem se inverso situ sui exolutione generare. et naly sii grro curvis similibus parum differe a pracedenti. Si (fi. 3) Curva LN D sui euolutione describens curvam Lte C, similii sit curva ADC descripta euolutione seunda CAL ac prius eodem fere modo probari potest omnes tru dus curvas similes esse, Unde linet siL, DN, CK