# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0178 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-973581:0178?run=324 # Title: LBr. 396 · Hermann # Folio 89v, page id DE-611-HS-973581:0178 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 90r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-973581&page=178 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-973581/jpgs/default/00000178.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 324, 2026-09-10T22:43:15Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et temporit. Id vero probare conabor prgmisii nonnullis, quibus utrum rem auc tetigerim nec ne, Ipre videbis. Pono itaque, quod 1. Corpora equalia et eqni velocia sunt virium equalium. Hinc Si mobile aliquod M, feratu Vi V + dV et celeritate c + de; eidemque mobili alia vi V predito et celeritate C, accedat incrementum vis motriuis dQ quod celeritati C, addat incrementum de, ila ut vis totatis sit V + dQ et celeritashuue convenient c + de eadem cum illa qus V V + dv competit, erit V + dV = V + dQ, vel dV = d2. II. Si Mobile M celeritate c, et Vi V spatiolum AB (al) percurrere incipions, in lingulis insu d D per spatii nuncti urgeatur versus D sollcitatione 5. Erit Vis mobilis in fine spatie B, ut V + Sal seu (nominando Sell, de) ut V + de. Nam quia Mobile M imilio spatie A, vim ut V habet, et preterea in singulio spatio AB puntis afficitur vi solicitante S, ejus vio in fine spatii aucta erit vi que resultat solicitationis S actione continua et non interrupta durance motu in spatiolo al; atqui hc vis resullans est ut factum extollicitatione S in spatium al, quandoquidem solicitatio in nullo spatii puncto otiora intelligitur sed peromnia con tinuata atque permanens. Est igitur vis totalii comporita ex vi in A seu V, et ex ea que resultat ex soli Hoc ac misso caons spatii bus . Si dollutatio S in spatio al continuata absu interruptione tempurculo de quo mobile spatium illud transmillit ejus celeritati c incrementum de superaddat, ita ut celeritas ejus in fine temporis de vel spatii al, sit c + de. Huic lebritati conveniet Vis V + de. Eterum cum mobile Spatiolum dl celeritate c percurrere incipiat, et tempus culo de quo spatium illud percurrit, Solicitatio S (hyp.) generet incrementum celeritatis de, fiaito illo temparculo erit mobilis cele ritas c + de. Verum (are. II.) in fine ejusdem spatii tempore de confecti vis mobilis est V+ Sdl vel V + de. Erge celeritati C+ de convenit Vis V + de. Hgc omnia mi fallor clara sunt, quibus positis Propositio principalis fucile nunc concludetur. Si Viribus V et V + dv que duntaxat majoris elemento d’à se invicem differunt, con veninne celeritates c et c + de, ac solicitatio qus cunque 8 in spatiolo al continuata tem purcu lo at quo mobite spatiolum illud percurrit, generare possit celeritatis c incrementum de. Dico fore necessario elementum virium du = Scll = dQ seu dv = alde: at = cdc. ium Chyp.) Solicitatio S tempusculo dt celexitati mobilii c, adjungat ejus dementum de, celeritati totali c. + de conveniet (arc. M.) Dis V + de. Verum eidem celeritati C + de convenit (lyp.) vis V + dv; ergo Cart. 1.) V + de = V + dV, et dQ = dV; Unde quia de = Sdl, erit dv = Sal = dedl: dt = cdc. Q. E. Dem. atque ex Riice apparet cur in mrgcedenti mea existola expresierim vires areis figurarum quarum ordinats enent solicitationes quecunque, abscissi vero, spatia mobili percurrenda, quod nimis ionure in dicta illa epistola explicueram. Inhisce consiitit mea dem onstratio qua Principium Tuum dymami cum probare conatur sum quo vero sucesiu nium non ut affirmare, quinimo meo rationinio morito