# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-974422:0033 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-974422:0033?run=74 # Title: LBr. 428 · Huet # Folio 17r, page id DE-611-HS-974422:0033 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-974422&page=33 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-974422/jpgs/default/00000033.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Intellexi magno gaudio meo, insigne opus et victurum deve- pritate Religionis nostrae tandem prodiisse in lucem. Neque vero di- gnius argumentum reperire poteras, cui destinaretur maximus ille eruditionis apparatus, quem tantis vigilus collegisti. auid enim denique religione praestantius est, et quid mortales ani- mos afficit magis? Dulcissimum profecto est, et mirifice solatur incommoda vitae, immostalitatem asseri nobis, non quamlibet sed qualem optare possimus, id est, qualem docuit Christus. Auem ostendere promissum tot oraculis suisse nessiam, generis humani restauratorem, maxima conclusionum est, post duas illas capi– tales de Deo et mente. Certe non video, quam possimus otili tatem exspectare maiorem ab historia et eruditione. Amplis us dico, mihistudium antiquitatis omne hunc propemodum lonicum habere videtur osum, ut velera felicitatis atque ut ita dicam nobilitatis nostrae, quam ad Christum rege- necati referre debemus, documenta a dubitationibus et corruptelis vindicemus. Ostendendum enim est primum libros sacios, quos habemus, genuinos esse, et ad nos per venisse incorcuptos quoad summam rerum. Quonnemo sa tis potest, nisi Criticae artis mysteria intellexerit, et manum scciptorum fidem explorare possit, et linguarum proprietates et genium illorum seculorum et seriem temporum novit. Deinde ostenu