# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-974422:0058 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-974422:0058?run=74 # Title: LBr. 428 · Huet # Folio 29v, page id DE-611-HS-974422:0058 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-974422&page=58 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-974422/jpgs/default/00000058.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 20 lines, status machine # Lines: 20 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Gassenius, in Germania onus illis opponi dignus Toachimus Tungius praeclaris quibusdam sive inuentis, sive cogitatis, ad spem naturae per mathe maticos artes cognoscendae homines vocassent. Est errim in his studiis dulcedo mirifica, et promta otilitas. Nolo nunc dicere in quo mihi holie- que peccari videatur, et qui fiat, et magnorum autorum discipuli tantis praesidiis adiuti nihil me- moratu dignum prastent; non est enim huius loci ea disquisitio e hoc onum nunc obseruare satis est, ex eo tempore studium antiquitatis et eru- ditionem solidam passim in contemtum adduci usque adeo, ut nonnullos pudeat autores laudare partim ne non ex ingenio scripsisse videantur. partim ut ignauiae suae faveant. Cum tamen in rebus facti necessarius sit vsus testimoniorum nisi extemporaneam scriptionem accuratae tractati oni prafecamus. Itaque ne ista negligentiae labes serpat longius, admonendi sunt homines exemplo