# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-974807:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-974807:0002?run=243 # Title: LBr. 452 # Folio 1v, page id DE-611-HS-974807:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-974807&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-974807/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 243, 2026-09-10T12:26:33Z — 31 lines, status machine # Lines: 31 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. reccavam et, De pancum quodcunque 6, vel t, facco cencr ind, in- tervalloque D6, vel DF, descritaeur circulas ZGH, eius circumferencia secabit DB continuaram in punuo aliquo B; quod idem et, aeserius. Negue minus ignota mihe est difficullas ad pagr. ubi recte BAD. BCD produe- te aut concurrunt cum Circumserencin inuno pancco X, oue tecans cirrum- ferentiam in duobus punceis; si enim concurrerent poics qu’am pererree ad circum feventiam, pergamus eas produvere quousque aut conurrant cum circamferentio in uno junuo, aut secent civcumferentiam un duobus punctis: si eam secent in duobus panccit, opsima est Proili demonstracio: si ciem circcmfereniio concurrant in ceno suncto t inke, tune sumto in recta BCL scuncco aliquo D ica, ut 15V sit maior, quamDo, et cenero ind inteovealloque DB descoibacur circulas 136L, eins periphepia sebet recs OHK, OFK ut in F etF; et hoc modo (Taus demonstrario vecce concludit. Ae toc he complicationes non sune oipporcune; imo immane quantum consu- tiones ingererene mencibas yvomum, in quorum gratiam mihi aisumet ad alios casus non procedere. Jam ad rece linee definicionem accedo. Ipse equiclem oprimam paco eu- clideam = vecta linea est, que ex Equo sua interiacet punua; uues sensus mihe uiclecur esse, quod recca linea sit illa, que esqualiter inces sua extrema extenditur. Ae Hevonis definitione sum usus, non alia de causa, nisi quea uisa mihi est accommodacior syuonum intellee et ab alis linees tune opeime distincea est, im dixi; lineam, que non bre- vissima est intes duo puncta vocavi uouam. (erie que junque linea sumatuo sevo linea vella sprosposita, auc evit bvenissimum incervaltum inter extrema velee seroposite, aut non evic: si erit boeuissimum inter- vallum, ea erit vecta linea: si non erie trevissimum incervallus ea erie crcea. Suplex tua definirio, sacis ea quidem ingeniosa est, sed suis etiam exceptionibus obnoxia: quarum maxima uicletur este, quod susponit cognitum, tum corpus, tum planum; quod et ponere suc aiune) cuvoum ana boues. Idem peccauit D. Borellius in suo luclide vesticuto, qui