# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/13222/text
# Catalogue record: 13222 — [Zur Geschichte des Kontinuitätsprinzips]
# Incipit: Ex lectis et improbatis in Concilio Constantiensi Wiclefi
# Date: 1693
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: Alcoba, Manuel Luna, La ley de continuidad en G.W.Leibniz. Sevilla 1994. Tesis. S.352-371.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=13222&katnr=53443
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068606
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folios: Bl. 57–58 (from the shelfmark LH 37, 4 Bl. 57-58): 4 pages, canvases 113–116, page ids 00068606:0113 to 00068606:0116
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=113
# Lines: 393 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 57r — 00068606:0113
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000113.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
Ex lectis et improbalis in Concilio Constantiensi Wvicleti propositionibus nna est
finem Materemalica continua componitur ex duobus tribus vel quatuor punctis immediatis.
empus est fuit vel erit compositum ex instantibus immediatis
dicit Aristoteles pysthagoram et opratonem posuisse intebussi infinitum in rebus sensi-
abilibus, phys. lib. 3. C. 4
eis
Elutarhus libro NEx Kopret Erropor objicit stoicis consequi ut gutta vini per totum oceaumm
Zenones apud Arist. lib. 6 esys. c. 9. (non stoicu ille, sed prior Eleates) megabat Motum, quod
possit diffundi
infinitae partes intra tempus finitum non possent transirm: Ibedem refertud Argumentu Zemis
dictur Achilles quod Arhilles quantacunque celeritate arrrens non posset testudine assequi
Grolustici des Aristo letem et Mathematicos seculi sunt, excepto johanne Majore,
qui componit otimuum ex punctis infinitis, sed dubius, in 2dif. 2. 4. 1. nam claudit: valeat
hoc paradoxum quantum valere potest.
consideratis circulis concentricis quaeritur an tot sint puncta in majore quot in micore (dicendum est non
ut cum de numero numerorum sumplia et numero quadralorum set cuborum neutrius esse numerum. Nec
 rectam duucere.
Anium sempus comporntur ex instantibus, nam componitur ex iis quae in eo existunt, sola autam in eo existunt
volunt concedere Euctidi a puncto ad punctum a
: instantia, quia sola instantia existunt. Revera nullum est Tompus, nec tempus est ens, non
magis qui motus. Res moventur. Res s sunt, fuere, erunt Tempus Et tot alia suere interjecta
em Et hoc ostimamus actione uniformi, cujus effectus continuus, sibi similis
Tvricelli infinitum solidum. mt
Angulus contactus relelarii, quae vieta de principio
se Bernulli mil teruer spirali.
Archimedis quae contra Hobbius. Da parulohisum in maruro quadritura angu
pe
paralo gisius stegnand
den asymploc
cdinemnin ergo praequale
fussol, paralogismus Albiis brus samicullide Metasysico;
objectiones scepticonm ex sexto Empirico. Jasolubila
suisset de quo scaliger pene mo excessisse rngenii humani
Byiti Monconisio
enonis argunettum erat vlitissim ve lox non posse assequi tardum. Nam quovis instanti unum
Hensiberi.
punctum absolvetur, itaque aequali tempore totdem puncta, id est aequalis linea. Altoqui sequetur vel velax
Re petiio ejusde
simul esse  in plurivus locis, vel tardius non continue moveri, contra ypothesus
inepta; morulae non quomodo ad ves proportiones. (et quid si plura didersa diversae velocitatis inter se
sed quae ausa testri di
conferantur +) Valesius lib. B. controvers c. 8 has mirulas interspergit.
nem proportionem servare docet. sed quia in sed et quia sequetur non posse indefinite augeri celeriorem
nam si restudo centesano quovis momento progrediitur, non sex nisi centuipto abterius cirpus dare. Cum propius
centio agitat remotius; motum movebitur, quaescente movente
tonaum tra ABC, dEF, CsHY, tria corpora conica habere apoliebus P B, H se lungere, sone BaH so languat, videtur lame
ordo quidem manere BEI, qua in quo h est medium inter Bet H. supper recta immotum A B feraunturC
quae silue argulo ad AB recto, quaeitur an in postremo cum ambo perveniunt in B, adhuc inter ea medium sit 
ponams AB ita ajo. Et possumus concipere pro rectis conos, quam aice axes sint rectae; nequis putet rectam nullus
elle. Habemus ergo tria puncta sibi immediata. Caeterum esse  medium sic ostendo quod ponatur 
LM, et se langere  M et B, utique post B taansibunt in A puncta d et F transibunt ad M, neque quicquo
uri modo ostendum tria
ta vel B vel M inter ipsa interjaobit
ubi immedratio, si plares ila ferantur rectae, seu pro
et  ita puncta habemus infinita in seriem disposita,
prinitum qui
iis coni ero inficula, qui in finita com geomebice serefentes atiligi possum
quae tumere simul non distant a se invicem,  quod morum satis, sed et Clegans
sunt qui negant esse in continuo partes. Videatur H. Anylus et digbaus sed pars non est nisi tobius. Pantes indefi-
Arist. lb. 3. c. 6 de anima: punctum et indiasibile manifestatur ut privatio et ab intellecta cognosci, ut malum et nigrum
per sumni contrarium  autus Aresius Episcopus derthonensis comini Nest de Generaot egregre qnuellit it divisibelia
nitae in contonno imaginario definitae in re
positioa apud Bromond. de omn cemp. continui, c. 32. idem Fromonius ita arcumentatur ibid. sit superficies globus
cuus duoromisphaeria unum nigrum abterum album, et medici superficies sit tertii coloris. pinamus mutari et hujus colire
se superficiem mediati nec esse posse, ac tatia
tum et quiesiens  duae partes lineas mea
anigrum  quicquam accellenit hemisphaerio inigro. Respondet nullam
sententia non copulantur medio puncto, sed suum cuius est punctur ex tremuna sed recta secans igquod extremorum cadet
respondeo nec rectam secantem aliter quam terminum esse. itaque in altenitrum incidere: sed quide si nulla sit ratio
ut dicendum est tunc hra puncta continnari. quaero ed meal in a au inb. quaero si d rasit ea, an possit
cenden, ab e versus a an quid ultra opus sit  ut ad B perveniat. Isa est, nam exhemo temporis lm eut in a, et
su et adectaequavis ad qu a quovis puncto ad quodvis 
absurdum, tot idem est de p rectargulo
atur recta, tot emum
duobus circulis cocentrieis
initro temporis np eut in b
si merum dicatuo duns punctis iduo puncta temporitem instantia sibi immedinta utm et n. poterit non solum tempus intellius
selimen esset aggregatum punctoru
uno tantum puncto auctius et er ano solum puncto minus ipso pr, quia possnt quia ut possunt esse status
puncta in oatiodiagomio quot
tempari opposici lm et pn ta et statusippositi in  In et pr. sed nihil hincabsurdum, nam et infinita talia astantia
contnora inet  sib immedrata non ideo faciunt tetemporis partem caeterum ista prantorm moedietas instantram
rini
tlip heic
utiqu par un
flexander piccolominaus negavit corpus perfecte se haer a dho peri poseidem statuit paulus Aresie Eposcopu deratonenss
desendit post nominales planum se globo in parte inde
matilis in qua glactus, non tamen esse assiguabilem partem proximam seu im ava pume
ipose glactum feri in duobu
 ciati
este tur e tin t
utique indiisibilia non dari quae existant per se
Tm, sed et tempus ln
duo punctu glactus globi  plani
 
lo
ex stuncteu immedletate pauci aute ostensa probatur

## Folio 57v — 00068606:0114
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
qvaritur an contoorctus sphora et plani inctasusum aerem interumpal. dica quod sic. Nam efficit
quaentur an non possint concipi puncta cora duaem partium salte in ubi continum seu similia
ut lineae aereae ga et fa sei non tangunt
ambo nec assignatae partes. Sed tunc poramus parte unam moveriallerae quiescere, quid het puncto medi
illud mirum quod axis in sphaera mota quiescit. sed tamen ieo non est separatus, ut fieret
led medio puncto inter duas pontes. Sed est tamen et in puncto medio difficultas quod in cicculo quiescere posuimus,
ponatur enim quiescere ja circulus bisecetur, quaero ad quam partem nunc pertineat id punctum quod ante quieverat. Sigstat ex
duobus uno Hnius altero alterus nemisphaer; sequitur constare ex infinilis quia infinitis modis possim themisphaerique duci. Et ita videtum
Cum movetur radius cireal centrum omnes repenuntur velocitates mediae inter quietem e
exfiori i puncti velvcilatem, six et cujusque puncti lua propita est. in parte radii non est certa velocitas, cum sint in eo
diversae velocitates. Sed ecce aliud, in puncta. sint duo punncta B et D, contigua, quibis se tangunt corpora
Ecd, et BRF; haec enim duuo diversa esse ostendimus, quia unum potest moveri a cubus et sphaera, diversa
eaimi esse n ostendium, quia uno quiescente alterum et moveri. Sumatur tertium punctum E. Si ergo a quovis
puncto ad quodves dici perrecta, ergo Aerunt duae rectae Ed, et EB non quidem parallelae quia habent punctum E commune
ergo  necesse est purcta B et d distare, cuum propius sibi accedant duoe recta versus E; sed haec distantia est contrn hypochesin
namsi distent poterunt sibi propius admoveri. Hine sequitur duo puncta  sibi immedrata esse non po
sud quid ergo nisi puncta non esse rem sed modum D cogreandi, tantumque sinificare significari
nihit in nullum corpus poni posse inter poni inter B et d, id est viam esse posse a B ad d, nullo
 pro punctis autem lineis superficiebus, intolligenda esse corpora quorum
pofunditas lonsitudo latitudo quantumvis exigua est, neque ideo itai esse res determinetas
itaque idque in Mathematicis sufficere, ut p enir semper fieri possit quantumvis
epectus parvus. Videtur seres cum lineis et punctis habere ut cum abstractis, ubi infinitae
nevitabdes utiuntur difficultates si quis ea ad rivum resecet, quibus omnibus expimus, 
interprelando per modos cogitandi inficuta puncta se tangunt;, dt ABC si apea tatus sphaerae
intus ita sint excavatae ut unam aliam in summo tangat, et hoc uius in eo quo langie
puncto langatur et sunt ergo infunta puncta eti ea intelligi possunt seriatim positi
quae tamen non faciunt excensionem. Si Hinc sequitur omne instans resolvi posse in instantia
 infinita, nam in instanti utique non in tempore omnia percurruntur, et tamen non percurruntur
simul, sed unum postaliad: imaginare cylindios erunt tohidem linea, pone nam cylindum
moveri alium quascere altenatim, habebis recilem ectam distructionem. si neges cylindium sic
posse excavari, at non potes negare n LN, et PZN composita inter se tatem conficere yliadrum. cavum
quaer etiam an 1B)(C) in b et c se langentia perfecte, differant ab uno continuo, sune
cu apud le quie scunt nulla discermendi ratio est. Dua ergo sout victae non una
Angulus semiciculi AEC, angulus rectus, n rectilineus rectus AEd, angulus rectilineus acutus BEd. x Angulus
Mectilmeu BEA continue crescat, mota BE circa E, donec inde fiat rectus DEA, dintro initio s BEA est minor
quam AEC, angulus semicirculi, postremo fil major DEA,  erevit autem contrnne non per saltum, ejus
abi aliquis ergo atuus rectilineu s
tanicisenti aequalis, quod absurdum Ergo dicemus nec esse majorem nec minirem nec aequale
transiit per oia media, ergo
tem heterogeneam, differunt scil, angulo contingentiae, qui est inemmabii diversae naturae iineque epusoe originis
seinvice, nasci possunt iotest
a tantum congenta congenia sunt, quae gtnua vanatum
magnitudo seu aestimatto per mensuam.  sed si voniatio non sit muformis
simlis BDC angulo nenadeo illa jntelit
non progitionem. ita
aitio seu comperatio, ut si circulyse cgnhahat contune non est ADB angul
hic eocum huorius et mnus,
ar
ngulum contactus. Nonsequila endium ciucucitesse dundtum Errjo et angerlia  luctus
pl mensura conmunis.
Angulus contingcntiae additus angulo semicirculi datansulum redtum. Ergo angulus rectus est maja
eum sure ccluderes dupliculo sim angulur duplicari.
angulo semicirculi dicendum est angulum talem non illos inter se non addi sed figuras addi indefinitas
sive lineases quae quantumis parvae sumi possunt. Hae autem nullam habent determinata
quantitatem. difficullas qua respecta circuli recta, etium est respectu parabotae et circuli ipsius
suntis AB1, BC L, cd: describantur circuli infinili quom diametur Ld, LC, +B, LA, et
A LB LC, Ld, et, ma dirigutur in centum circuliaA; Ab in centun erculi LG; opincentrum cirmli LC et ila pre
prudibit linea quae nunqu ihane accedet ad L, nun quaim tamen L attinget; et tamen est magnitudine finita
qvia mina est quam AL, ninc sequitur, si quid feratur man uniforimi in hoc linea, id inter datu tempole minre
levera igitur pervenu
quam quo Afertur versus L el eodem modo asuptoton illam absolututum hunN est atumplitot de taeu
instituentibus videatur
et spiralis cujus tasmuli gesti quae t longitudine finita est
sum plotos etsi nobis delineatio nem
Aiistoceles ut probot lin punctam non noveri nisi per naudens. Ays. lib. 6.s. c0 dias santum ait
id est indescriptibilis
paxina difficullas quod in tempore nil nisi instantia ergo compontur ex instantbus; ratio
it linea poneretumer junctis
quia in tempore nil aisi existentia. Ergo sedNit autem existit nisi instans. Si
tempusx instantibus
globus in plano moventur desentit lineam uhit artem coostit
plihit auter inlinca strisi quod instanti st es producitur, nec producitur nisi quod existit, nec ogistit nnisi quod instanti.
etiam Apato linea exit ex punctis.
Gregrius Miminensis in 2. d. 1. qu. 4. 4. 1. implicare mamfest contradictionem ullum
nec ini nistanti nisi punctum; neque ergo in linea nisi punctum
muntum aut has successivum quale est tempusm rerum naa existere. Inde erum oRominalibus suis
ut motum localem non esse Eus sicessivum, sed
censet motum nihil posse esse distinctum a mobili et spati
esse accidens mobili imprestum, intensibite et remissibile, quod cum intensu est solerons
Ludovicus Coroitellus in Lib. 3. physi
Woeane impetum: puto esse auterem supermuis seculi non Fromondus cilans c. 48. vocal
cemsippum et stoicos derisit plutantus, qui dicerent tempus esse simile aquae
reiste veterem acutum Ludi Coronellum
quae inam ringitur et ita utriaque eliditer, ut nihil in medio srigno permaneat
suridarus sib. 2. 9. cu de anima Mulationem esse instantentam, auguit est per
nullo coto tempre
euade mpieAint
tem ab unitis bistrnctum
noralium sencentia anionem partum contrani non est mod

## Folio 58r — 00068606:0115
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine
latuntur libro Ex) Koproo Errojior clebratur insihotis (rns otesilaiamis
faisse qui forte dixerat cuus in mare projectum et puhefactam eo usque posse rareperi e aquo maruo
permisceri, ut non solum in eo possent mavigare classe Antiochi sed elia nulle duccenitae perpes) 300 Groca
molus navale mire, mo chissippon non verums diceae Egathum aut etiam gutfu siniqus in arare
Aereum incidisset posse per totum mediterranem tultia extendi etium in profunditalem
Et demonstratio scoei de anjuli qui agaditusque solet Capul inter vntitaquedit
sterinus danustavit nuper lib. 3. prp. 10. prax, statie. Ostiturndo totu terroi
hanas pulis dari minium naturale
Pundus esse  in 107 libram ab homine qui ingulis loris 4000 vicibus manabrium Charistis
revavent decem amnis terram sede enovenum 10512: 24  10 unius pedis partes
suellius apud From: ae conposit. contin. c. 28 Caleuto srubducto se expertum dicil flammam grani
unius pulveris pyri 125000 viaibus spatium majus  implere quam est gram
De punctis aliisque id genus eesi Indivisibilibus cogitandum est, ut de Abstractionibus
quibus mens humana nomina imponit ut rebus; indeq se interdum mitice implicat. Ut cum dicimus omne
Eas habere Essentiam; jam rurcus ipsa Essentia si reate quiddam est Eus ert, dabiluque essentia essentiae in infinitum,
Et calor abstractum calidi est; sed cum res sit, essentia ejus coloreitas quaedam erit. idem similia in punctis
eveniunt. Nam his semel admissis nascuntur signa qet facies puncti, quae in uno puncto infinita
instausic rescindi possunt f est ergo in puncto sumtocum
ui
de rebus loquamur, non de conitandi modisi et
intelligi possunt. sic angulus primo et per, se iis non est
videamus quam mira inde consequantur Aner omnia rem in tempore considemm, et pro fundametito pono,  duo
linec initio seu elemento Quae at appareant de punctis, 
non esse simul vera nec simul falsa. Nullum ergo datur instans medium inter statum viventis et statu a
mortui, quod possit dici instans mortisi quoquis vel simul vivus it non vivus, vel peu vioq sit nec non vivns. Sed oporte
adremi
A vitae, et extrem
mortis instans esse aggregatum ex duobus extremis, quae simul non sunt, etsi non disten
et initio non vitae sint jam duo coni oppositi se ABC, et DEF, ii sibi admoveantur, ut fiaut oppositi, nempe ut
se tangant apicibus, axes vero sint in positi in directum. sit alius conus tangens priorem ABC
suo apice G tangat autem in recta AC inter A et C, ducatat deinde porro suo api moveatur deinde hic
conus ACGHL, sic t suis vestigeis, parallebus, sic ut G ducatur per AC, inde transiens in FE, ab F ducatur
versus E. cum ergo C et F duo apices conorum oppositorum se tangant, statim a C transibit G ad F, nec tamen
simul erit in C et inF prius enim est in fiac ipsius AC quam inito ipsius FE., nam si fingamus eodem tempore
quo in et quo q est  in FE esse non
non magis G esse simul inc et in F, aut  in medio  inter C et F, quam
quos est in AC vivene aninal aliquod, ut priore exemplo utamur
recta ipsi AC opposita, nempe BC ponatur
iiter uodem tempore duci alius conus IKM, apice suo n ductus per BC, et inde transiens in FD rita ut simul nubo ind
an mul simul esse vivum et mortuum seu non vivum.
vivum, manifestum es
itinc jam patet quamdin coni mobiles ducuntur  ouConum ABC, hanc interji
conum DEF hunc alterum interpli, ita ut nunquam semet tangant, neque  enim medum
inter duos conos immotos. Et fare pesi pro conis A. Et in ipso extremo eoni ABC, ipse:
unicem alterntrius honi immot
C interjacet inter G et M. postea vero apex F interjacet; nunquam nihil, ita ut si quid moveatur per axem coni
KM versus axem coni GHL, eprius transcat per locum apilis sattermtuius coni immoti, quam ab uno moto ad netum
et cum ducuntur per
medium est punctum
simul. Unde etiam intelligitur
tono moto ad alium pervenial. Prius non quidem tempe qoidem esse simul, id est quod movetur non simnl in
allo, sed tamen non
utroque esse. Hinc jam in apice _ ut C plures intelligi possunt facies, quibus tanitur a G et a M, quae sese non tan-
igunt. Adeo ut si conus ABC intelligatur moveri circa suum axem faies quiescentibus conis prius motis GHL, a M, apicem 6
contiguorum extrema non tantum non esse unum, sed etiam
tangentibus, futurum esse ut una facies quae respexerat G, seu a G tamsentur tangebatur, Transeat ad partes opposita
moveatur etsi intra punctum. seu nullam describendo lineam.
demque est si quiescente cono ABC, conus GHL, manente enus sita normali ad exem coni ABC, manentequ tactu ad C circandicatu
ut transeat in locum coni ikM, nam apextransferetur ex loco priore in locum M, etsi nullam lineam describat
si  quodam et quodammodo
magis etiam appareat quam non se tadu aut a se ainvicem absint G et M, possumus infinilos alios conos simuliter
et mox tangatur ab M
dem planu olm
tangentes, quinterponere, quorum apes sint in e
interponendo lorgitura
normali. infiniti inquam, si
axem ru coni ABC
nanente ut ipsorum H GHL, et 1KA
ae circulum dispositos circa apicem G non
fieri opus sit gat queal, ut ab unius loco ad locum atterius
Atque ita factes B apters
ita habemus infinitos apices velub
erinde secatur ut circulus, et in ejus sectionem celliguntur anguli, quos faciunt inter se apes circumpositorum
vases in progressione Geometrica diminuantur
GtiL circumduatur versus ixm, ut dixium
quidem existentes simul, sed tamen nec dissitos. et
abemus ita plura puncta velut in circulum disposita, ordivatim a se dissita, nullo tamen affignabuli inter
N Nunc ostendam infinita puncta posse intelligi in eadem recta, quae tannem sint
assignabili tempore transeatur, quod sit cum unus lonus
iater se diversa, nec tamen di stent intervallo partis rectae. sit sphaera excavt AB, excavata, ut intra eam sit alia sphaet
et haec rursuscalia, ut intra ex cavita, ut intra eam sit sphaem AD. et ita porro, sumendo semper axem sphaerae
proxime inclusae dimidium prioris; manifestum est, unum sphaeram AB, intus tangi a sphara AC, et hanc in
linea assignabilis intervallo
chaera a sphaera AC, cum inter aceat sphaera A
suum proprium motum tribuendo circa fum axer
tangi a sphaera AD, et ita pore nec sphaeram AB, tangi
velocitate diversum. Nec magi
possumus enim distinu vere sphaera
autandum est duas sphaeras AB et A se tangeri
se tangere, interjectis licet conis ABC vel DEF
jam cum minuendo diametros prgressione Geometrica infinitae tales futurae sint sphaerae, quarum
interjecta licet sphoera AC, quam duos conus GHL, iK A
AB, a propo proximarum
B et a se distirguuntur, ut sphaeri t ipsae, et alterius interje
signabili, son ponte rectae a se sint dissita tametsi quot
Hiat interponi G patet infinita puncta esse in eadem
recta, quae intelligi queant in uno puncto aggregato; cum etiam inter duos apices sphaera
apices omnes cadunt in
tione; nec tamen ullo intervallo in vella
velut spraes  AB, et sphaerae AC, rursus infime er apices novarum sphaerarum  interpos
ibet ind infinita puncta inter duis apices
Unde etiam consequens est, posse concipi punctum plenum, in quo insint
omnia puncta vel si mavis signa (nam Euclidi punctum dicitur signum, philosophi autem scholastici
signum signa plura in eodem instanti vel puncto considerant) quae a se invicem nullo intervallo recto
assignabilis distinguuntur. Interim Nec definierim an intelligi possit simplicissimum signum in quo
Elimem siquorum in eodem puncto intelligibilium
im eleseriou vispo senm e rut. slt ute Gonetr serni est,
male dicitur, negligeno. scilicet
quicqui
ponun be t

## Folio 58v — 00068606:0116
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
Consequiantem videtur
quals quad intellaqui tiam post cur duo aut plares epligdri pro seliseri
 nbris sigus libeatibus abit
censequitur atem uti spunctum in sua signa, vel simavis simpliciora punctu dividi pett
ita lineam plenam seu Geocultiicam, in le
ductae a signis ad signa. Et quidem nihi 
solineas signales seu metmphysicas
inter se distrugis quad at curo siguo ductae siut ad duo signa quibus alia sunt interjecta veluti ad apice
sphaeram, d reveru tamen oritur perplexitas; et multo magis si intelligas  ab uno sinno ad duo
immediata rectam duci signalem intelligi ductam. Nam cum sphaem tangit planum, vel si mavis
apicem coni, si jam n tertro puncto ad apicem con, et p duae ducantur rectae, una id
apicem e sphaerae, altera ad apicem coni; ea quidem rectae non sunt parallelae, nam concurrum
in puncto tertio, nec coincidunt, ram ducuntur ad duos apices diversos, et tamen nihil interjacet, eum duo
inter duo puncta qua ad quae ducuntur nihil interjaceat
est plus a se diste
lominus B duae recta
sant, quanto magis absunt, a
apices contra hypothesu. nam cente non possunt pontinus sibi non magis
ad moveri. Nec effugies diversas preas ducipesse ab eodem puncto tertio ad duocapices coni et phaet idem
non se perfecte attinu
daeus a puncto tertio duas lectas ad apicem sphaerae AB simul et AD nam cum inter hos unum
tantum punctum intersit  apex sphaerae Ad AC, necesse est tamen ex positis duabus rectis ad hos
duos apices sphaerarum AB, et Ad ex uno puncto tertio ductis, infunta puncta posse interjici
quia duae rectae ex daobus apicibus ad punctum lommune accedentes  magis magi maxisque sibi 
appropiaquant. Jeaque si loqui velungs de punctis et instantibus tanquam de reibus
lineas signales ab uno ad pluna siguo ad duo alia ducibiles negemus
ter extent Etsi enim ponas ab apice sphaerae
sudun est iduas rectas concurrere in eodem
non potess ad ambae lineasule
Unaquaeque scilicet dicenda erit suum extremum signum habete, quo alteram
tanget. Extris intelligitur posse in puncto concipi diversa, et si angulos in puncto intelligas
uites habeant, fore in facie puncti partes; etsi puncti ipsius pars incelligi
facies an quod in facie est, puncto homogeneum aut comparabile non est, non magis
s’in c puncto sint
uam angulus lirteae aut numero comparari potest. Nam et et signa
non debent haberi pro partibus puncti. nam et finita, et  aliquando, interdum eifinita idem implere
um implere intelliguntur. Nam hone tres tantum sphaeras se  ordine intus tangere
blis complebitur punctum A, at si plures interponas, potes autem interponere infinitas, complebilur
capilibus infinitis. An hinc inferemus unum apiceum aliqu. majonem esse. Non equidem, sd inte
iphaerae unam includentis et aliam alteri initusae externum et internum contactum aliquid majus
magnitudo erit
fetum apicem dicas sane aliqua apicis
sciendum est magnitudinem  veram, docum  non habere
ubi no ratio est, vel proportio nec rationem aut proportionem, bi non Uniformuis quaedam generatio intelli
gi potest; ut scilicet aliquid simile sit alteri, aut simuli aequale, itaque non magis hic partem intellius
Pini ad
dici
si dicas quod in circulo ciraa suum centrum moto movetur, onus esse ipso circulo, nam
Circulus ipse centrum suam comprehendit, quod in
movetur centrum excludit. aeru
causa, nam ad Geometriam nihil interest;
quod sijam instantia, intelligamus exisere, cum solu existant, tempus ex instantibus constabit. Ergone
et linea ex punctis; cum sphaera decurvente per planum, quovis instanti unum punctum produtur
ie aliquo, lineae producatur, nec ultra, et sic tamen linea prodeat. Sed dicendum est o in motu aliud
fieri quam contactum, adesse enim cum contacitu intium progressus, jam in quavis instant adest velo
litae seu conatus, seu initium motus. Itaque non quidem linea  prodibit, sed tamen punctum
legem involvat; id est plus quam punctum, qud designat
e quod certam continuationi
tactus quiescentis. Uude sequitur interesse aliquid interto lineam et punctum; quod adei
in
d omaribu
est aliquid conatus datur qui ad delocitatem est, ut  instans ad tempus; e qualis locum
habet, cum est eta est in gravi initio descensus, q aut in eo quod vicentit centarfuuaita
movetur, ubi conatus initio est ad impetum progressute temporis acquisitum, ut instans ad tempus;
Itaque progressus quem instans quod instaus initim facit grave sustam grave producit initio ad
q id quod gravis conatus initio prostat in instanti ad sd quod praestat post descensum
aliquandia continuatum, nullo modo rationem habet. Utrumque tamen inter simplex punctum
seu contacsum quiescentis, et lineam ipsam mediam est. Quodsi haec  rudimenta linece
seu ieinitia pro lineis habeamus sed infinite parvis, hinc sequitur possi posito duabus
pestis quibus cunque asignari se tertiam proportionatem, dan posse nectam infinitas, sed lanem
utrinque terminatam at taler fingimus ajuemptotus quasdam lineas, quasi scilicet, reda et, curva
copeuorant tandem, sed infinito ab hinc, intervallo. Nam revera nihil tale intelligi, potest 
sip (aC neque simulis recta  talis est assignabili, eu ommis recta sit rectae similis, unde nec rectae infinilae parva
finitum a finito distinguaturs. Cur enum potus
controhendo se intelliantur. simicitur praeberea, quid tandem erit
 asu implotus infinitas dicemus, quam hostrns dectas Frans sesefinitatum appellatione in ipsas
anto ante dictas infinite parvas. ita nullum esseloprincipium discernenti finitum ab infinito, sed constarent
respecta solummodo dicerentur. Verumi id sed  hoc non sunt
sequamenim pr percurratut enim erit hujus modi linc recta infinita
in comparaio di stungun
ed terminata sempore etiam infinti berminato; hoc posito necesse Esto sene, sed vide, quod inde ab–
aicum absolvendum
fardam consequatur, nep
cercurrens punctum, ut patiam it splutum
si mo aiqunditis alu ieouae ptolut
tamen cum parum abest a termino, jam habet rationem sed postea fie pars absoluta 
sa tatotius absolutinem erit de aliquando dimidi
psinere rationema
esta  fiat sil trans
is dilichabenda est. st
vel aiq aliaque assignabilem rationem habens. E.
ibilem incipere assignabilem; sei tale punctum
incibibite est Ereatuiia
esta isimtis s
talis motus, adeoque talis linea
terminata Inde sequaem etiam
a tia et