# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/15505/text
# Catalogue record: 15505 — Pfanner an Tentzel
# Incipit: Gravissime atque iniqvissime laesus a Te,
# Date: 1696-03-03 (96-02-22)
# Sender: Pfanner — Addressee: Tentzel
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=15505&katnr=8140
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-867437
# Title: LBr. 915 · Tentzel
# Folios: Bl. 101 (from the shelfmark LBr 915 Bl. 101): 2 pages, canvases 201–202, page ids DE-611-HS-867437:0201 to DE-611-HS-867437:0202
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867437&page=201
# Lines: 63 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.82
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 101r — DE-611-HS-867437:0201
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867437/jpgs/default/00000201.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
sulielmo ermesto sentelio
Historuco Saronico.
Sfannerus
Gravissime atque iniquissime laesus a se, ad eoque jure meo tuaque promissione fretus speraverum
63
d
equidem, initurum serationem necessariam mihi, dibi non inhorectam inde coramge
reparandi honoris mei, oscitatione tua atque imprudentia (ita primum meliorem in par-
d
temfactum interpretatus, existimaveram,) foedis sime violati; ad formulam nempe
cajus verba ipse preiveram, ita sane. (siquid mer de causa meq judicium est) concepta, uti
nontuaeminus Carnici quippe, uti persuasum mihi habuerant) quammeae existimationi
meconsulere voluisse nemo sit futurus, qui nevare suotinuetit. At, jam comperii, ex
Decembrituo, surdo (aut surdastro saltem) me occintisse fabulam. Displlcuisse nihiais,
qua de Ajlo incomposito maleus ordinator; dum commendane mea videri volueras sesre-
gius, sidis placet, laudum mearum preeco) nescio quo ammo, qua culpâ, quove casu effuciens
rvosa
c
O
de confessione mea Ayli aliquantum difficiliorii, inoenua tane negillaudabili, turpissiman
Od
gnibicalumniam facere ausus. ett vero rithi, homini oloria quidem jam minusabque olim
quidiori, non tamen incurioso existimationis suae, nunquid placere potuerant, quae in opprobri
ummeum, conficta fasissimae confissionis
e
e
ipte.
percitus aestro, deblataveras. Mihi videlisisitanis) non sibi, (quod facilecrediderim) displi-
1
ere insuriae mea, ne scilicarum sepcenituisse censeriqueas. Et officio satisfactionis
verieritum Chomo ane jucundus facetusque) defunctariis, ex punoe juelisti verba smiri
adeo ignominiosa) quae plusquam millies praelo eapressa expunoi pofsesne tultissimo quidem
persuaseris. Hominumlsane omnium quotquot vivunt, aut corum saltem, qui lite-
nic sunt imbuti..... Tribuo id veteri amicitiae, a sequidem, nequid dicam acr-
bius, neoliventissime culta, nerem quanta est, vocabulo exprimam) qui de me id pol-
1 sane
liceri Sibe ausus est tantâ provocatum injuria, injuriaeque dolorem haud segniterem
e
d
Cessum, deliniri placarique potuisse putido ilta berborum ludibrio, quo contumeliam meam
s
non jucundam satis misi duenisse dixisti. Spaoeeum suis ictis ineptiis. et vero cum
jam nulla apud se amplius resfet laesae extremum usque ad casum causae honesta commo
eaque recdinteoranda ratio mearum jam partium erit memetipsum famae meae non
maonae quidem, haudtaren penitus nullae non curamn deserere. Atguone, quid animo agi-
etesem
Uenioribus remediis,

## Folio 101v — DE-611-HS-867437:0202
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867437/jpgs/default/00000202.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 16 lines, status machine
pC
Aem, et quam innoxiam levissimamqu omnium parem defentionem ionores, quod
lc
anmo constitui istud est. Publici juris faciam meas tuasque hoc de neootio ultro catroo
exaratas existolas; Faec, sillasque inter etiam haec ipsa extabit) ut nundinis, quae paulo porl
tgancosurti celebrabuntur, compareant, fasco. ex his, quam prudenter, atque sincere
unamii existimatione sete oesseris, eorum, quers ista obvenient jadicium.
esto. interim quid publice itidem porro respondeas, quave excusatione causam.
denigu
quam tucare, fuec cooitabis. Negu deerunt mihi quae responsuro reoeram. Sustam
 sex veteri repudis formula) res tuas tibi habeto, etqua prudentia, quave san-
rrrpoctorum
citate amicitiam colas, suo ex facinore discito. Vale senteli.
as
Ostud quaeso ne su privata adhaec aut excusatione, aut defensione, aut etiam ex postulati
dnemihrultra quicquam facersao negotis.