# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/15593/text
# Catalogue record: 15593 — [Übersetzung von van Helmonts Vorrede zu dessen Cogitata ad quatuor priora capita Geneseos]
# Incipit: Accipis hîc, (Theophile veritatis qvaerendae studiose,)
# Date: 1697
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=15593&katnr=45191
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-508944
# Title: LBr. 389 · Helmont
# Folios: Bl. 86 (from the shelfmark LBr 389 Bl. 86): 2 pages, canvases 169–170, page ids DE-611-HS-508944:0169 to DE-611-HS-508944:0170
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-508944&page=169
# Lines: 59 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.94
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 86r — DE-611-HS-508944:0169
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-508944/jpgs/default/00000169.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
Accipis
Habes hic, (Theophile veritatis quaerendae
tande
studiose, typis  ollqs edita diu hactenus desiderata
studiose,) typis editos sermanes diu
diseursus diu hactenus desideratos discursus
quos oretenus habuit noster amicus F. M. V. H
super quatuor priora capita Geneseos, qua
qui prodromi instar esse debent Tractatus sequentis
suu sequentis, qui continet meas anno denotationes
ubi meae notationes continentur de diversis quaestionibus
propositis a nobili invene nato surdo et muto, sed nunc +24 annorum
nunc loquente, qui me invisit et gratias egit, quod
scripta mea ipsum juvissent. Pater et mater ter
cum ipso iter secerant, ut quaererent aliquem, qui ipsion
loqui doceret, nec ullis sumtibus pepercerant, ut unico
fitio ut unicus filius erudiretur in variis, quemud
artibus, speciatim in arte pingendi et mathematicis 
ita factum est tandem, t vig cum viginti annos
attigisset, ut per amicum Londinensem ria 
frta diversa modiafserrentur, per quae nati surdi
et muti, sed visus acie valentes, possunt loquelam
discere: quorum primum erat meum Alphabetum
naturae; secundum erat folium impressum, in quo exacte
repraesentabantur perf motus et mutationes
oris et vultus, ajustibet singutatimvocalis et proqualibet
qualibet, voc
consonant, una cum propria ratione ha cujusque
ratione nalitus vel spirationis; tertium erat tractatusus
Doctoris Ammanni, in urbe Harlemensi habitantis,
qui surdos mutos natos optime perfecte loqui
exercet. Htis tribus naturalibus mediis parentes effecere intra spatium quatuormensium
docet, idque speciatim professionis genus speciatim
effecere, ut filuis logui bene loqueretur intra spatium
quatior mensium, et aliis e vertiri rronde
ut filius Nobe loqueretur, aliisque e vestigio responderet.
Dici non potest quantum inde gaudium perceperint,
praesertim cum viderent filium unice delectari lectione
scripturae sacrae praesertim in linqua originali Bibliisque
interlineatis Ariae Montani... Ex qu sx quo ille studio ille ita profecit, ut
maxim
studio elicut occasionem inveni proponendi
sumsarit.
ipsis quotidie multas quaestiones non vulga
profundas et minime vulgares, quas ipsi
magis poterant admirari quam solvere. Et Cum autem
cum legisset nonnulla scripta mea, semper in
votis habuit, ut me videre, et mecum colloqui posset;
praesertim cum pro certo audivisset me quaestion
judiciosas et utiles libenter audire. Qua occasione
ipsi praelegi hoc meum sermone Belgico consignatum, ipsiusque
scriotu
contentis.
ejusque ratiocinationes super eoecum voluptate audivi.
ratiocinationes de iis rebus quae in eo continentus
cum voluptate audivi

## Folio 86v — DE-611-HS-508944:0170
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-508944/jpgs/default/00000170.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 3 lines, status machine
2
i
i