# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/16663/text
# Catalogue record: 16663 — Leibniz an Heinrich Horch
# Incipit: In Mathematicis qui diversis viis insistunt eodem perveniunt, in philo
# Date: 1697-04-17
# Sender: Leibniz — Addressee: Horch
# Akademie-Ausgabe: AA II,3 N. 110
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=16663&katnr=K+4115
# AA II,3: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-974404
# Title: LBr. 424 · Horch
# Folios: Bl. 7 (from the shelfmark LBr 424 Bl. 7): 2 pages, canvases 13–14, page ids DE-611-HS-974404:0013 to DE-611-HS-974404:0014
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-974404&page=13
# Lines: 75 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 7r — DE-611-HS-974404:0013
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-974404/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 527, 2026-09-11T12:02:45Z — 38 lines, status machine
Ad dn. Hennicum Horchium
Theologum Hbornenem
rir pl. Reverende et Celebenine
Fantor Aonoratillime
In Mathematicis quidiversis viis insistant eodem perveniunt; in
philosophia contrarium evenire solet: quo magis ganilo meas literasi
libi non omniuo displicuisse.
qrae tria in omni mente sunt eogitans, cogitatum, et cogitatio, non
ineleganter Eubo comparas quem facit unitas duca in spsam.
Fateor quoque si materia careret resistentia, partes haetem quae in
se ivicem nituntur) sore se mutuo penetraturas, et extensionem
seu partium extra partes positionem sublatumivi
Agnoseo, notionem ncreaturarum ex notione dei fieni perquandam
detractionem. Itaque si deuh, ut cuil atar notissit Del MerisMM
a
aequatia
pelerit concipihoec ∞ X = M. Sed hic probe notandum
X debere esse insinitum  ut d, et M respecta ipsorum d etx
esse quantitatem insinite parvam, prorsus ut quantitates ele
mentares vel diferentiales quanum calculum in trodux;. vel ute
milita dine alia minus quidem accarata, magis. tamen illust
utar, erit D ut angulus rectus, X ut angulus hemicirenti, seu ut an
gulus quem facit radius ad arcum circuli,. Sed Murt angulus con
tactus, seu ut is quem facit rectatangens ad aroum cinciuli- sed
i
C
et corpus rutsis osset m - y vel d -x -y oponteret y non esse
Romogerrm ipsix sed ipsi M. quaeri autem ponro potest an c
sit homogeneum ipsi M, an vero nunsus in finite minus, ut menes
quodammodo sit ad conpus, uti Deue ad mentem. et oorpue futiinum
sit velut quantitas differentio- differentialis seu d infinitieh insi
nite parva Fateor tamen meam de natura corporis seutentiam
paulo diversam videri.
grenica Tua ad maniis meas non pervenisse doleo negeigontia Diblio
polarum, qui optima quaeque etiam monito ad vesfere neligunt. Doctrinam
de praedestinatione et connexis paucit sartasse altentius quam
a me factum est, sunt meditati. Inter alia hoc notavi, quod quibus,
dam Therlogis nostrisquibus indicavi non displicuit: Non

## Folio 7v — DE-611-HS-974404:0014
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-974404/jpgs/default/00000014.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 527, 2026-09-11T12:02:45Z — 37 lines, status machine
sufficere ut cum sublapsariis explicare conemr, quomodo
deris quosdam ex massa corrupta per lapsum salva justitia
eligere possit ( quanquam nec hoc satis expalicani soleat)
set esse supra lapsum ascendendum, cum agatur de ipsa cau
sa lapsus etffonte mali. Htay statuo ante omne peccatum ori-
ginis esse quandam in omni creatura imperfectionem originalem.
Et deum ex massa creaturatum non quidem cornysta, sed tamen
imyerfecta jamtum elegisse in christo ab aeterno, quos in bonacon
firmaret aut ex malo restitueret, caeteris imperfectioni natura
ili relictis, quoadsea ratione major in summa obtineretur perseo
tio quaad isstentionem quam si plures fuissent à lapeu liberi
seu si plus suisset in ipsis perfectionis quoad extensionem. Ali
ay non panca id gemis jam ante multa annorum  lustra habui
meditata et cum summis viris contuli. videntur autem haec
conciliari posse cum iis qua dixit Augustinus hito, caus a
mali; nam inperfectio ercaturarum essentialis malum est non
positivum, sedprivativum. Helmaestadienses nostrasqe scieh ex Geu
orgii calixti, virisane egregri scriptis, vestram quidem doctninam
imo
etsi vos non damnent ied ipsuis Angustini et Lutheri non satis
probare etsi vos non damnent, ego Jamen Augustino et Lutheno
et shoma Aquirate hactenus magis assentior qui mituerem
profundius meditati videntur. dn. Marchio Hospitalius
principis quidem meis utitur, sed pulchra tamen adjecit desie
itaque nolim credi eum non nisi meas merces expogere. Anali
3is mea ut mihi scripsit junior du. Bernullius nonnullis inge,
niosis hominibus visa et habere nescio quid divini, cum in finitum
calculo subjiciat, eoque nomine fartasse non displicebit, prae
sertim cum parvo labore res magnas exhibeat. Cycloidem
satie facere problemati curva celerini descensus diversis metho-
dis comperiomnis, alteer altero ignorante, certissimo signo ver
tat, quanquam adsiut ipsae per sedemonstrationet.
Mea cogitationes de calculo situs ab Algebra tolo coelo diverso, et de novo
Calculi genere Melacsun sicis apto multis ab annis agitatae, vellem ita ordinatae essent, ut
Tuojudicio subiiti possent primo tamen otius rem conneeretundem aliquando
Conabor cum iiho meo judicio majus suscipi possit ad rationem humanam
provelendam