# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/17691/text
# Catalogue record: 17691 — Ad Theosophiam Sturmianam Altdorf. 1689. 8° pagg. 96 constantem.
# Incipit: Egregia est haec Theosophia,
# Date: 1697
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: Grua: Textes, 1948, S. 549-551
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=17691&katnr=K+2087
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068329
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 6
# Folios: Bl. 1 (from the shelfmark LH 1, 4, 6 Bl. 1): 2 pages, canvases 1–2, page ids 00068329:0001 to 00068329:0002
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068329&page=1
# Lines: 99 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.94
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — 00068329:0001
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068329/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
Ad Theosophiam Cturmianam
Altiort. 1689. 8. pagus. 9b constantem
Egregia est haec Theosophia, neque ego hoc pattenta ista
annoto reprehendendi animo sed adjuvandi
Ad def. 1. Idei nomine intellin; dicitur qualiscunque
attributum ieq competentium complexio animo tam
clare distincteque obvert ati at
At tdeam rei habeamus
Ad def. 1. ad lubtiotem sa iaeam requivi arbitrer notionem ex qua
ut ex ea appareat objecti realitas seu possibilitas
hic cdicitum
ad def. 2. perfectio, esse comnis conditio quae rem
in statu melione pauit. Sede  Explicandum ergo eral
quid hoc loca intelligatur bonum, moraline sensu an metaphysico
et si mela hrteo
Ad del. 2. Cum perfectio definitur conditio quae rem
in statu meliore ponit. explicari operae pretium erat
quid hic dicatur bonum, neque enim morali sensu hic loco
accipi arbitror sed metaphiyssico
Ad def. 4. Corpus nihil aliud includere quam extensionem
vel saltem cum extensione impenetrabilitatem, possulatum
est magis quam definitio. Quod si quis dicat
ipsum
in sua potestate esse corporis Romine hocs significare, tunc
nominalem nobis, non realem definitionem dederit
quamdiu dubitari potest, an tale corpus sit possibile
an tale corpus sit possibile. Praeterea non agitur
de conte quod quis sibi fingere potest, sed de corporibus
eapse existentibus. Cavendum est in definitionibus d
1
enim 
vitirem illud quod ictorumstulo I appellare posses,
Vi qod t aspolant sub - et ob reptione
sed def. 6. ejusque scholier concedo omnia in materia
explicanda esse mechanice praeter ipsum principium
mechanisum ejusque legum, quod oritur ex vi actrice primitiva
ad def. 8. Non vidlo quomodo conservatio, sit iterata productio posit intelligi
 in
quae omni corpori indita
proauctio sine iterata virtutis applisacion
producentis applicatione
quibus
assumtam illam
definitionem
tribui debere
ostendendum
serat. Nam
alioqui in

## Folio 1v — 00068329:0002
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068329/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
A3
videtur haec
fad A∞. 2. Hoc apsoma videtur aliquid dubitationis
habere nam quicquid exissit videtur sit debero per severare
nisi detur ratio interitus, uti quicquid movetur semper
debet moveri nisi quid obstet
Ad ax. 6. verum est axioma, sed non videtur habendum
pro axiomate; probatio autem adjecta non videtur
sufficiens
idem dico ad ax. 7. et B
ax. 9 habet magnam probabilitatem, imo seraesum
tionem sed non habet certitudinem mathematicam
imo fortenes physicam.
ad obs. 2. consectaria
Voluntas equidem sola
nostra volendo per se nil agimus Volendo tantum,
nil agimus, sed tamon hinc non sequitur DEum ad
voluntatem nostram motus corporeos producere. Novum
Novi philosophi dum in his explicandis ad DEuM con
t
id est ad causam generalem confrigiunt, fate rectius facerent
se naturas retum specialium, praesertim mentis et corporis
ignorare faterentur
ad prop. 8. schol. 2. Efficacia decreti non potest se in
futura tempora extendere, nisi al decretum
aliquem effectum permanentem reliquerit? il
Itaque vel dicendum est vim quandam agendi a Deo in
creaturis productam esse, vel deum ipsum vice crcatu-
rarum agere secundum hypothesin causae occasionalis
sed non videtur esse cur huc confugiamus. Suppetit
alius arcanior quidem, sed tamen apprime intelligibilis
rerum operationes explicandi modus.
ad cap. de mente n. 7. In e In actibus
Voluntariis mentis nostrae non datur necessitas, sed
tamen nec indifserentia. Itaque semper ratio aliqua
 ineliset, reddi  si quis perfecte scruturi posset
lta ex plexus et recessus mentis, semper inventurus
esset, posse rationem reddi cur hoc potiuis quam illud voluerimus
quae tamen non semper ex rerum comprehensione, sed etiam
per saepe ex aflectibus imaginationibus et affectibus
proficiscitur, quanto perfectior est voluntas ego
santo manis ab indiferentia abest.
Ad ap. 2
 vel nisi rebus
memoriam
pristini decreti
demus, quae
ipsa inter decreti per–
manentes effectus censer
referri potest
memoria et