# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/19442/text
# Catalogue record: 19442 — [Daniel Ernst Jablonski für Leibniz]: Confessio Reformatorum hujus loci de Persona Christi, de Praedestinatione, de S. Coena.
# Incipit: De Persona Christi credimus ex Verbo Dei
# Date: 1698
# Sender: Jablonski, D.E. — Addressee: Leibniz
# Akademie-Ausgabe: AA IV (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=19442&katnr=48288
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068378
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folios: Bl. 304–305 (from the shelfmark LH 1, 20 Bl. 304-305): 4 pages, canvases 607–610, page ids 00068378:0607 to 00068378:0610
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=607
# Lines: 142 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 304r — 00068378:0607
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 305v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000607.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
Confessio Reformatorum
de Pradestinatione, de S. Cana
De Persona Christi credimus ex verbo
det
rod Christus sit otirnus, verus Deus ac verus hono, in una indirisa Persona, unicus
desus et silvator, ejusden natura cum Deo Patre, Sccundum aternam divinam generationem
juota quam est imago invisibilis Dei, ejusdem natura nobiscum in omnibus sexapto
Seccato) Scrundum conceptionem ac Partum ex Maria Virgine, per inumbratio,
nem spiritus S. Unde Maria vere est Deipara, quia juxta Angeli verba
paritara crat Filium, qui Tilius Altisrini, Filius Dei vere erat vocandus
Luc. 1. stont de Mania hac in re a Concilio Ephesino ee Chaladonpsi conclusum
Ex quo sequitur
. Quod etiam post factam unionem personalem dua in Christo natura, illarumque Propnitates
naturales distincta ac inconfusa manserint, atque ita nec humana natura in divinam conversa,
nec etiam divina mutata aut mutabilis facta sit, prout in ephes no ac Chalcedonem
si Concilio observatum contra Nestorium Entychem et alios, et prout etiam d
sensu se explicat Athanasius in symbolo dicens: Haec est recta fides, ut cre,
damus et confitcamur, quod Dominus nostet desus chustus, Dei filius, Deus et
homo est; Deus est ex substantia. Patris, ante scrula genitus, et hono ex sub
stantia Matris, in scrulo natus, perfertus Deus. perfertus homo, ex anima rationali
et humana carne subs istens, aequalis Patri serundum divinitatem, minor Patre se,
cundum humanitatem: qui liut Deus sit et hono, non duo tanca sed unus A Christus,
unus autem, non conversione divinitatis in carum, sed assumptione humanitatis in
Deum, unus omnino non consusione substantia, sed unitate deriona. Nam sicut
anima rationalis et caro unus est homo, ita Deus et hono unus M Christus.
C. Qrodgi ideo discrimen inter alios sanetos et Christum non tantum consistat in Majoribus
Christi donis, sed praecipue in Scrsonali naturae Divinae et humana unione, cujudmodi
unio nulli alii sancto usquam cum Deo intercedit, de uno At solo Christ huc
locum habet, in dpso inhabitat omnis Deitatis plenitudo corporaliter. Col. 8..
Quod exinde passio Christi non nudo ac meri hominis sit Pasoio, sed quod spte
filius Dei revera in sua Propria carne sit passus, atqi ita haec ipia dasiio propria
Dec pesio set, in arne spouio proprca, ut ita d suo opius sanpine, vel proprio suc sanguine acqui.
t abru et 20
hujus coci re sersonn dans,

## Folio 304v — 00068378:0608
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 305r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000608.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
Zrod Christus non ut Deus tantum. sed ut Deus et homo omnia suspiria nestra exaudiat, omnum
opem ferat, potentissimi abivis dominetur in Culesca et universo mundo. et quod etam caro ejus
vere sit rivisica, non tantum merito suo, sed et efficaci cooptatione, quia nimirum humanitas
Christi cum omniscia, omnipotente, infinita divina natura perionaliter copadata atque unita
est et manet.
E Lood et inde salutaris ac firma fiduria in sanctissimo Christi merito, imo sin toto ser
vatore in omni casu sit collocanda, atqe inde insapet Christus non tantum sccundum divi,
nitatem, sed omnino etiam ut Deus et servator in carne manifestatus imo totus chri,
stus, Deus et homo absque ulla humana naturae exclusione ab hominibus et Angelis sit
invocandus et adorandus, prout hac de re factum decutum et Cyrillo in Consilio ephesino.
Haec sunt circa hoc Punctum, in quibus censemus positam este Catholicam sidem et id ipsum,
quod Athanarius in synbolo vocat Necebarium ad Salutem dternam. Luicunqu hac ex
animo crediderit, de ipsius salute hac in parte minime dubitamus, etiansi alias hoc
de mysterio subtiles ac graves quastiones ac disputationes non capiat. Unvo cum
Chryposionus descripsisset, quomoio dua in Christo natura sint unita, non confusione
aut interita substantiarum, addit, factum este arcana et inexplicabili unitate qua
dam. Quomodo autem hoc sit, noli disquirere, factument, ut ipte novit (qui fecit)
Hta Mle in doh. capt. 1. Homit. V.
e
e Tradertinatione credimus ex verbo Dei.
Quod cum omnes in pari corruptionis naturlis massae jaceamus, ex eo inidentisinum divina comisera,
tionis ac aeternae, meresi gratiora dilationis Dei in Christo duccat teftimonium, quod Deus
ad atolitionem corruptionis naturalis; peuatorumque actualium, atqe ita ad colligendam
Sibi Ealesium nunc in N. T. ubivis locorum. per universum ortem terrar abique omni
populorum dudaorum ac Gentilcum discrimine, secundum aternum firmumque propositum, suum
et voluntatem, osserri curat verbum Sanitentia ac vita, cum S. S. Sacramentis, et per hac
ipse stincipem vita desum Christum, ejusque passionem et mortem pretiosisoimam, ut
sufficientissimam pro omnium hominum, totiusqe mundi propitiatione de quibus oitus
C
insuster verum est, quod ubicunque Deus pro Paterna voluntate sua verbum suum
ulli nationi, regioni aut loco per universum munium ofert, ibidem et ipte maxime
serio atqi ex sinceritate ecloji propsas divino quosvis homines servari et ad cognitionem
ctim. 2. veritatis venire velit, ne quis pereat, sed omnes ad resipiscentiam tendant: imo quod
2 Pet 3. nullus ibi a medis gratia ec aterna salute exclusus sit, nisi quem sua ipsius cor
raptio, malitia ac impoenitentia ab ijsdem excludat. Deuin. nunc denunciat
1Joh. 2

## Folio 305r — 00068378:0609
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 304v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000609.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
omnibus ubique hominibus, ut resipiscunt, eo quod statuit dum, quo justi judicaturus est
orbin turarum per eum virum, quem definit, fidem prebens vel palam faciens oibus act 17.
Ex quo scpoitur
 Neminem ex absolato Dei decrcto Salvari, absqi fidii et panitentiae praordinatione; mubto
ninus aliquem ex absoluto Dei dereto absq ullius peccati interventu damnari, sed qui
cunji dannantur, eos ob persevetantiam in malo, atque ita pracipue ob incredulitatem
ac ingratitudinem advertus media gratia damnam, iftamqe in super malitiam ac ingra,
titudinem non esse ex Deo, sed ex ipsis nalis, atqi ex ipsor corruptione ac praritate,
nullo modo vero exinde, ac si efficaciter At inevitabilitet adpecandum estent pra–
deffinati, incitati atque impalsi, prout hoc merito rejectum in concilio Arausicano lni Xrr
L. Contra omnem aptitudinem et salutares ad bonum vires in ponitentibus ab uno Do
unice promanare, ut gratiosum donum in Christo, per Christum et proptet Christun,
illosqi non nisi ipsius dilectione quatos este in ipso dilecto ipsius dono, non suome,
rito, ut ex Augustino. loquitur Prosper Aquitanus, atque ita fidem non partim
natura, partim gratia, sed omne velle et perficere gratia Dei in Christo unice
imputandum. Christus enim non dixit. sine me potestis difficultet aliquid facete,
sed sine me nil potestio facere, ait Concilium Mileritanum contra Sclagianos ex ioh cap. XV.
Hlomines nihilominus non coacte etedere, sed intellatum illor illuminari, coria molliri, et
ad voluntarium flaeti obsequium, atque ita ex nolentibus ficri volentes, virtute verti ac
spiritus Dei, qua sit, ut vel duius quidam saulus cum salutati tremore conversus
aulamet Christo: Domine quid me vis facete. Actor. 1X.
Ipiorum etiam fidelium lapsus aeternam promereri damnationem, siduriamq, de habendo per,
severantia dono non consistere cum maligno peccandi proporito, sed illis incunbere;, ut
ad contionem gratiae cum timore ac trenore suam ipsor conficiant salutem, ac agnoscant,
hoc ipsum etiam ab auxilio divina gratia pervenire, imo illos ex suit lapsibus, corumque
matedictione non nisi vera resipiscentia emergere poste, atqi ita demun eos inter suspiria et
lachrymas luctando, de spe vitae Bternae, depi gratioso pro illius impetratione auxilio per Christi
opem virtutemqi vietoriote corroborantem reddi certos, pleneqe persuatos, ipsum linam fumi
gans non extincturum Esa. XLUI.
Lre praeter hac disputantu, abysius
sunt, ad quam obstupescit Apostolus ipre atque exclanat. Oquam inserutabilia sunt judiria
qus Rom. I. unde minto concludit Prosper: Hoc nullis Auoiis nullis ingenijs indagare con
ressum, quo judicio, quove consilio deus incomutabiliter bonus, incomutabiliter justus, sempet
praescius semper omnipotens ideo oia in incredulitate concluscrit, ut omniam misereatur,
et ta. illis scculis, quibus unum firaclem erudiebat, innumerabiles populos illuminare dit,
tulerit, et nunc eundem Istaclem, donec univers itas gentium introcat, occoecatum esse
3

## Folio 305v — 00068378:0610
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 304r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000610.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
patiatur, percuntem in tot nillibus nasantium atqi monentiam, et satvandum in ejo, quos mundi fi-
nis invenerit. Quo nysterio toto scripturarum corpore dilatato innotuit quidem nobis, quid
futum sit, quid fiat, quidve firi debeat, Sed quare ita fieri plavurit, ab humanae
intelligentia contemplatione subtrartum est. Ita ille de voc. Sent. lib. L cap. El. pag B10.
De quo tanea nos addinus insuper, quod neo Ahnici, nec dudai coram Deo sint innoxii, atque
in eo omnium Christianorum vera pictatis praxis consistat, ut sub patientia et Pani,
tentia exercitio tum pro se, tum pro alisa Deum pro cgratia et salute obtinenda in
plorent, atqi ita indubie credant, sicut neno absque christo venit ad Patrem ita quoque
nullum omnino ex ijs, qui ad cum venise quaritant, ab ipto foras ejectum iri. Hac firma
est ipsius promisiio foh. 6. Erech. 3). Matth. A1.
De S. Caena credimus ex verbo Dei
Quod Sucramentum S. Caena eficat sit medium ad aternam salutem, de quo quam firmisime
credendum, quod licet Christus secundum corpus revera ascendit, nihilominus ta. Christet
Ipte per uni versum orbem Terrarum in usu S. Canu mediante manducatione Panis conserati
eo ipso vero. suo corpore, quod in crure imolatum, mediante bibitione vini brneduti, eo ipso san,
quine Aaso, 1 ex S. ejus vulnetibus eflaxit, in his terris omnium poenitentium et contri,
torum Pecatorum corda et aiat realiscime ac prasentisime, modo prorsus divino ac coelesti, virtute
ac operatione spiritus S. ad vitam aternam eibet ac potet, et quod illi eo ipto orum alio
Beneficiorum Christi, passionis esus, remissionis peccatorum, sp. P. atque ita aterna vitae et corpo,
re et anima tanden fiant participes, idque omnino ideo, quia Caro Christi vivifica, est, et san,
quis ejus, quo corda et anima ipser in Daptisno abluuntus, in S. Caena reficiunt, ipsius
filis Dei proprius est Sanquis, atqi is ipse est, qui clare promisit. Accipite, cdite, hoc est Con
pus meun, quod pro vobis traditur.
Ex quo infertur
Hic non varuas aut meras figuras, signa vel umbras, nec etiam nudam significationem aut nemorium
locum habete, imo nec etiam meram crucis Christi virtutem ac efficaciam, seu fructum,
quia ipsum potuis substantiale ac crurifixum Christi corpus, ipsumque ejus effusum sanqui,
nem hic este pronisium cibum ac Porum vita in S. Coena, atqi cum illis eepet illa omnia
alia Christi beneficia simul promitti et tradi, ac ita hic simul exhiberi rem terrenam et
coelestem, prout loquitur frenaus.
E. Qrodlicet plenc ac plane non possimus exprimere, quo nodo, qua ratione in histerris post Christi
ascensionem in calos illa realis, calistis, quae per corpus et sanquinem Christi fiat, nutritio,
nihil ominus illa sit ralisoime ac veriscina, verissimeque credenda, quia ille cam inftituit
promesit, qui omnia promissa servat et servare potest. Prasentiam ctedimus, modum ignoramus.
motum sentimus, ita hic concludimus cum siriorum seculorum Christianit.