# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/20478/text
# Catalogue record: 20478 — [?] an [?]: (Ex Epistola amici ad amicum initio anni 1698)
# Incipit: Qvanto in periculo res Protestantium Germaniae versentur, mecum vides
# Date: 1698
# Sender: ? — Addressee: ?
# Akademie-Ausgabe: AA IV (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=20478&katnr=K+4141
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068371
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folios: Bl. 141 (from the shelfmark LH 1, 12, 2 Bl. 141): 2 pages, canvases 255–256, page ids 00068371:0255 to 00068371:0256
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=255
# Lines: 68 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 141r — 00068371:0255
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000255.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
Ex Epistola amici ad amicum
initio anni l698
Quanto in periculo res Protestantium Germaniae
versentur mecum vides. jam pene perieramus, nisi deus
Begem Magnae Britamniae Ccilielmum suscitasset. Hujus
virtute divinitus sustentata poterat propulsari malum
sed  incuria hostra et peccatis factum est, ut tantum
sit dilatum. Interea velut a fenui fito pendemus, negunquam
gravior deliberandi causa fuit, nec jam amplius dem
dignitate opibusque sed de salute certandum erit. Et tamen
dormitare videmur, ac blandiri nobis; dum ad versa pars
in spem erecta maximam, omnia miro ardore et sumino
studio administrat. Ignaviae nostrae fautorem deum
polliceri non tantum stultum, sed et pene impium est.
Nulla habemus promissa florentis Ecclesiae status inter
nos conservandi. Rferit moalecere rursus inhis quoque
oris regnum tenebrarum, quod tot locis temporibusque viguit
nonnaut. Non ideo minus nobis cessantibus
alibi et alias pririorem sibi Ecclesiam habebit Christus.
vid vobis in septentrione positis, et a periculo
e
remodioribus sit animi, non equidem satis scio; puto
tamen Bos provestra et pietate et prudentia perspecturo s
rationes vestras a nostris nec debere nec posse separari
Quod vetus poeta dixerat: humanum paucis
vivit genus; nunquam manifestius apparuit.
tat
si quid Regi humanum accidat, nihil propius est, quam
ut gens Anglorum recidat in mala quibus vix erepta est.
ita res prolapsas Batavi soli non sustentabunt. Germani.
autem per se stare non possunt. A sane verendum est,
ne Hispanicae Monarchiae Merciscundae judicio conten-
dentibus duotus maximis Eurostae principibus pretium
aut solatium sive jactura sive spei imminutae faciat
pacta in commune protestantium ruina vos
remotiores, et ad versus primos dupetus tuti,
tamen
Caeteris eversit salvi du esse non po
otet
Quid ergo agendum , inquies. Quid.
nisi ut expergiscantur aliquando, et

## Folio 141v — 00068371:0256
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000256.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
in alia tempora rejectis
missis vel sete dilatis privatis liti
liticulis consilia opesque jungant principes pro-
testante. Ea superest una salutis via.
Ubi rerum summa iu tato collocata erit tunc
aliquando per otium contendere iterum licebit
de minutis. Ad tres reges binos
Electores, unam Rempublicam, omniu rediere paucos principes, omnia rediere.
Angli et Batavi arctissimo vinculo Magui Regis colligantur,
causaque communi, religionis, libertatis, commerciorum.
Duo Electores qui protestantibus soli suporsunt, nunquam
conjunctiores fuere. Septentrionalibus Regnis, nihilt
nunc cum Anglis Batavisque ingrati negotii est ipsa inter
se, non nisi ob controbersias quasdam Hosciticas nunc contendunt mtrse,
etiant, faciles componi aut seponi, quo facto cessabunt
etlam quae danos et Brunsuicenses exercent. Nam
sueciet Brandeburgici jam diu est quo litium causas
procul habent nisi quas sibi quisque saspicionibus
longinquis figurat. Haesitantibus R ex Magna
Mitannia et ordines Foederatarum provin-
ciargrus aequissimi certissimique securitatis mutuae
sponsores erunt. ia ut perspicere dificile sit
quid tandem obstet, quo minus in commune consu-
latur. Itaque si nihil agitur, si salus publica
deseritur, quid aliud accusari poterit, quam ignavus
faratis torpor, turpissima exitii causa:
sere