# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/21302/text
# Catalogue record: 21302 — Ex Apologia Friderici Comitis Isenburgici a quibus militibus Engelbertus, Archiepiscopus Col. interfectus est.
# Incipit: Antiquitas Episcoporum praedicare, Comitum et Advocatorum justitiam fa
# Date: 1698
# Akademie-Ausgabe: AA V (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=21302&katnr=K+22081
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068408
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 3
# Folios: Bl. 6 (from the shelfmark LH 2, 5, 3 Bl. 6.8): 2 pages, canvases 11–12, page ids 00068408:0011 to 00068408:0012
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068408&page=11
# Lines: 126 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 6r — 00068408:0011
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068408/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
Ex Apologia Priderici Comitis ssenbargici a quibus mlnibus Engel bertas, Achrepiscopus col. interfectuse
tuli quasus Euscoporum praedicare, se initum et Advocalam justitim
e
nabebant necessaro advocatos const
favil. 1. 3. c. 234 apud Mager 11. n. 5. inter Henc V. et pascalem
conuencrat, ut Episcopi non invade eut ducatus lomitutus Advocationes
Goldust constit. P. 253. Et questus Frd. 1. Gclenhasi 1184 papam
assompre injustum  ut quis advocatia in Ecclescasticis sibi usurpet princepes
pclusere monendum papam ut cum rege sentiat Goldast. p. Z const. imp.
M 5o tehmam Chron sar. C. 22. P. 358 ex Barvn Tom. 12. adl 1186. quud
urbanus IH tunc imperaloribus jus advocalos constituendi ermpere tentarit
L Ejuiscopis arroyare  in Concilio tamen lateranenso 1215
interdictam stertis ne praelexin clibertatis rcclesinsticae suresdictione
extendant in praejudilum jastitrae secularis Tom. 3. Couris.
Er dericus I. eis favit
(+ forle Binii +) p. 74)
ecr 1220 constituit gud ne quis sub poena dupliccales
in bonis suis ratione Advocnt Jamnificet, et lastra vel aedificasaoe
advocatiae exstruere pidhibuit dipliapud Geleus vita Engelberti
et in Heda p. 193 ubi Buchelius notat id adhuc Trajecti extare
i bulla aurea bullatim Hoc autem diptoma cum testes tantum
habeat hubscasticas nulles seculares, quamvis in alio diplomate
eodem in loce Ealescae trajectensi concesso a,iud stoetu. 6 His.
Getr. p. 126. satis constet plares simul cum Ecle sinsticis seculires
principes ibidem fuisse evidente hinc apparee seculares ? ucrpes
ingehbertus ipse lestis erplomatis iater
in id non Gn sensisse
primos obtinunt tunc ab Honarro papa amno ponlifficatus ejus
quinto qui erat 122) commissionem monere advocalos, ut ab
ralesiam motestiis conquiescant, ralesias ab Advocilorum motestis
defendere, et si Advocatias valare continuat, eas non conserre sed Ecclesiaru
sibis applicare diplom apud Galem p. 85. s99u Idem Engelberti
inde antmosior ligidus ut desurbitur a saesario 2 q et n Chon
Magn Belg. praedra plarina e fenda calesia ab Adoveatis recuperam
militiae robore laboravit, repactia recusantes tanqua rebelles utroque 
gladio cvercuit caesar. . 4. c5 icinit somilibus Chvrae iutfentur
Teckleuburzi, Aruspergi, lippiae bam etbellum movit, ideat ulpat
1. C. 4. 1. c. 2. C14. et 3. C. 18. Hinc incusivnt frider circonaaler
serburgigum quod Ecbsiam Essendiense depeaedaretur. Caesarius
1. c.5. Salicet hoc vocabant deproduri um Advocatas sua jura
verdi 1685. in Archivo Lunturgensi caluloque
bihaec inscrrtio: haec est summa mansorum et curiam in Essende
exerelbat
affinentium quae sub mea jacent Adoocutia x erant Emolumenta
Caesarius d. C. quod noluerit
( dericus conos isexburgicas desistere a jure Advocatiae Essendiensit Monasterus intelligens praesulis voluna
se ut
Arvicatia de 996 mausis seu pradiis
talem quod eum exhaeredare voltet, conquastus est cognatis et amicis. Referunt Caesarius 2. c. 1. et
Muon M. Belys p. 226. Emplbertum ea de re mandat Apostolica accepisse Honorii papae, item
criderici (11) imp. (frideri cu 11. sib favebat tune llerirs +). Theodericus Episcopus Moumstercens
frater Friterici somitis auxinm praetitat ottoni (de lippra) Episcopo Trajectensa contra obbonem Comiber
Gerrentem. Su dum c cogeritur Advocaliam suam cle terra Tllaudiae tadere B Martino seu
blge retras ectensi Chiox M. Belus. A. 224 syspicar non fiusse tractatum susati it(de qu
lasuns sule ta Empebeti el fidericm tertento Avvclia Econdie si, nam Aebal

## Folio 6v — 00068408:0012
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068408/jpgs/default/00000012.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
nemonem illac misit sed potius deexhhaeredatione fiiverici a Conitatu Montim
quem Engelbertus occupavera t exclusa fratus filia, quod jam X suspicatus
Aet schenmacherus in Iuna 433, nam postusuam Eugelberte AEpi frater
Aodolphus Comes de Monte ad vamialam obiisset et unicam tantum filiam Hemilo
ducis limbugensis filio nuplam reliquisset, Engelbertu comitatum occupavit
Wdatram
et exclusa trahis filia maritum ejus Heuricom loegit, ut superhaeceditate uxoris
suae sexolestatus, et gratiae comini Archrepiscopi praecise subimserit, ita quod
nun, quam ium crepetat nisi de gratia Xt voluntate eru ipsous eam obtinere
posset ut videreest ex instrumento tausactionis apud Gelenium ad d. vit. S. Engebersi
n. 139. Quod dissimalat Taesarius dicta c. 5. tadens conventum esse ut dominus Episcopus
tantum teneret terriam. Imo Engelbertus divortium fieri dolebat inter Hennicum
Eiam ducis Watrami et filiam frahis A Adollsi ne Comitia (sclicet de
porro
monte) ad Heuricum uxoris gratia devolvi posse, it scribit Caesurius 1. c. 4
Fridericus c. deiseub. (Genior filius Aruoldi qui Lngelberti patinetisfuerat) primus et
stroximus fuit dicti Engelberti agnatus et masculus haeres, qui in decta renuntia
tione Hemici limbargici apud Gelen p. 97. praetens fuit, et cum alus data
ide promisio, quod si simburici quae pranotula sunt infregerint, ipse contra eos
ad satisfactionem assisteta. ituque sperabut comitatum
se posse pervenire. Sed sugelbertus teste laesario 2.5.9 diceb at patrem pra
usz
iberis quos pnice diligit, non posse essemagis solcit non tam sollicitum esse amplam
sibi
Archrepiscoro
relanquere harreditarem quam ipse esset ut B. petium ejusque Eclestam horceditite
ditaret. Engelbertus a. Dnefalterium Natis sus seu Cornitatam Monteuse
et caesarius hoc dicens immedrate, subis ungit quod fendis multis et praediis
diversis Ecclesiam clomensem difarit dotarit X
possessionibus ampliavit quod non potuit
facere nisi ex somitatur Montensi, sed quia Gelen. in Colo.. p. 75. et in not ad
terminos crortalibus castus
d.  d, c. 5. Caesarii civitatem nullam refert quam Engelbertus Eccletiae
acquisierit, iidetur id magis tentatum quam perfectum fuisse
Tricerici consiliumm post Atritum ractatum saseclensem fuit (Caesarius 2. C. 5
capiendi lugelbertum. Sane tervolops a Northof diserte scribit, quod frtericus insiditis
idem pate patet
posuerit in  nemore, Gevelsbeq ut euum caperet 1225.
ex modo agendi cum ipso, n voleb voluerint capere, non occidere. In ve
velitatione fuit occisus sed plebi persuasum erat friderium esse o autorem
quod
necis. Hinc postea involur exinro  eorum qoi post saeserrium scripsere
quod flideicus comes Engelbertum imserabiliter occiderit evoldus, quod percusserit
obelinus persona; quod 28 bumeribus confossum redetissime interfecerit chron. M.
At caeserrius quanquam in Fridericum scubere conductu, dinon tantu
nullibi scripsit quod eum occiderit, sed etiam in contraria bict lib. 2. C. 7. narial
quinam Engelbertum vulnerarint; uno apparet voluisse prohibere et
Belus.
grldericus dia sibi licet innocenti incumbere videns wit Roma
tantum potendisse ut captivaretur
Jcm frahibu Theoderico monasteriensi et Engelberto
in osnabingense electo aliquandum in cura inansit et demum rechit
(cae sarti lib. 2. c, 17
mortuo socerus duce Wialsamo cum fratie Gerhardo, mortua etiam uxore
Henileus successori Epi ingelberti puraoto necem ejus vindicare, castrum
isenberus ad Rura solotenus destruxit, teste caesaggo, utem castin Nien-
brugge tistet levoldo p. 14. et 13 Acelssit imp. in burta, ad
surenberus aesarius 2. c. 5 ostensit vestibus AEpi scinvinilentis, sed tanta
Sofinuit chron. M. Belus.  p. 229 ut ret mortis banno imperiali sint damnati
et in Chion. col. fol. 1e7. verso din d.6 doitopsaldius xar. Fuere
Morberga qui volebant duello innocentiam prderici de fendere quasi judicio
up
digit
dei, ubo fuisse umtitem et tumullum Noribergae, sed post Francosulii ab
Hemito puero absens proscriptus Caesarius 2. c. 13. attulerat oipus
AEpus coppus
agelberti et mortis insinia ut animum regis (puem) moverete iis, qui corpus
lege
maecedebant districtis gladis ut habent legum jura contra trifericim
rationem vosiferantibur, it rex Heuricus planxil tutorem suum, et fnde
derei proesipsit. Id primu fensse chion eot dibite tit ehum. Cal. nam quod ait (aesarus