# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/21859/text
# Catalogue record: 21859 — Johann Bernoulli an Leibniz
# Incipit: Ne fasciculum tot chartorum aggravem,
# Date: 1699-03-14 (99-03-04)
# Sender: Bernoulli, Joh. — Addressee: Leibniz
# Akademie-Ausgabe: AA III,8 N. 020
# Other printings: -Gerhardt: Mathematische Schriften, Bd. 1-7, 1849-1863, 3 S.579-581; -Orio de Miguel: Obras 16A, 2011, S.544-546 (span.Übers.); -Lodge: Leibniz-De Volder, Correspondence, 2013, S.66-69 (tlw., mit engl.Übers.) -Leibniz. Matemática-Física-Metafísica, hrsg. von B. Orio de Miguel, Madrid 2025, S. 227-228 (span., teilw.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=21859&katnr=30326
# AA III,8: the volume in the Repositorium des Leibniz-Archivs (CC BY-NC 4.0): https://www.gwlb.de/leibniz/digitale-ressourcen/repositorium-des-leibniz-archivs/laa-bd-iii-8
# In the Akademie-Ausgabe: AA III,8, p. 151 (PDF, Repositorium des Leibniz-Archivs, CC BY-NC 4.0): https://www.gwlb.de/fileadmin/Leibniz/repositorium-des-leibniz-archivs/LAA-BdIII8.pdf#nameddest=20
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-958803
# Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh.
# Folios: Bl. 286 (from the shelfmark LBr 57, 1 Bl. 286): 2 pages, canvases 573–574, page ids DE-611-HS-958803:0573 to DE-611-HS-958803:0574
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=573
# Lines: 89 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 286r — DE-611-HS-958803:0573
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000573.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
it Amipel S me atqe Celeberrime
tantor e onoratissime
Le Taniculum tot chartarum aggraver copor lad vice
vatde bievit esse. Ccce huc responrionem bolden jam ante
decemdium acceptan: ejus inctantia prae primis eo collimure vi
deatur, ut demonchelur axiomalaua quod aulca detur trancite
per saltum; quod elarticilas corporibus sit escentialit; quod omais
subilantia et natura sua sit necessario piliva; quod inertia ma
Terda sit aliqcid diclinitum ab exteatione; quod praeter estentionea
requiratur vis qua sit initar anima et quod illa vii possit concipi
sihe causa et fundamento sui. Voces viitualiter et fanaliter ut
pravideras eum etiam turbarunt. non satis iatelles iste videtur vim
argumenti quo concluditur vires corpouis sive contenuo sive per vices
ad eanden altitudinem ancendentio esta eardem: respondebis igitu
ad hac drkiase placuenit estd Tuac nudint tertius acceptat hac
habe: Deviaxima libiplurimum; quod fratiea meum comen
dare non fuerir dedignatus; favoie hunc in me collatum datas
quavis ovanone demereir conator. Qua poscibilia velim
possibilia nos quidem semper non possumus determinare; credere
Lamen quae Deiiprudeatia non convenivat ejudea poteatiae non
convetire ob rationem in praecedentibus meit allatam: et dicoa
atio necestatatis hypotheticae ab absoluta in Deo nihil realitatis
habet, nec nisi sola ratione locum habet. interim non nego
Diviaae
plurima nos cognonere quae sapientiae hutitia quauat conformia
sednon omria cognosimus. Vidersidem mecua aliis tantum ver
bii sentire quando dicis malum interdum bono conjunitum reali
tate ejus augere et ulile esce ut umbra in pictura et disconantia
rationem distemitasse vaviola plenis, atomos organicis, ob quam
pictor umeras picturae vel musicut disconantias hainioniae ad
mniscet. ubi veco dicis tum demum permisca esce mala cunque
supe matadesa noa
ulgatum illud
ac dportet marris mali vitgudivel bocsi obfinens causa
nonfacienda suat mala ut ederiaat bona. ad reliqua
tuarum literarum praesertia quae de linione anima et corscoris
in schedias mata exponis alio comodiori tempore respondebo.
duam tamen en ante cessum pleraque mili valde placere; unum
fantum eit alterumve quod simpulum anjicere posiet; ut quando
aic searationibus similitudinem aliquam intercedere cum ipcis verlgiu

## Folio 286v — DE-611-HS-958803:0574
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000574.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
abi eitorum: in quo autem irta similitudo contitat, non salis explicat;
si per similitudviem intelergas ideam ipram seu repraesent amen quo
objetum mento sirtitur tanquam in putura; eam sane non ex
sibilant cartetiani. Decum etiam semper exirtimavi perceptiones
futurat omnet ex pratentibui naturali consequentia nati; nimirum ex
suucestiva combinatione variarum idearum, alia variae oriuntur, non alitem
ac ex motu corporum prasenti corumque vario concurm omnia su
Lura phanomena naturato ordine concequuntur. adeo ut non opus
sit Deum quati exmachine accersere qui imediate et singulis mo
mealis meati exhibeat adeat sem perciptiones novas: interim agre
intelligi potes quomodo fieu possit ut ex perceptionibus praeteatibus
subito contrariae nassantur, ex. gr. ut qui modo sencum frigorii sumi
cercestio
passus eit ita sano momento jam degeneret in peucptionem intentisti
mi calores; seu qui jam plena exultat latitia in initanto desici
atur in extremum animim inverorem; sane non videtur hujusmodi
perceptiones se ipras quari per saltum mutare posse, nisi aliquid
extriarecus escet qui eas singulis monenlis de novo determinet
differentiar quam pouis inter perceptiones dicinitas et conturas
mirifice aihi placet, quod scilicet perceptiones diclinita sint
unicae et solitaria ita ut songulae sui atteationem excitare
poscint, conturae vero congeret quari infinitarum dictinitarum
qla ob multitudirem et parvitatem singulae debitam atteationem
excitare non possunt: quod vero conturat compares machiais na
furae, et dictinilas machinis artie, non usgradeo hac comparatio
valet, sequeretur enim quod quemadmodum diinitae idea confu
si ita machinae artis, machinis naturae perfectiores essetit, quod
an
Lamen nemo facile concedet. Quid si dileres seo potius diffesse
quo differunt linea curva et recla, ut enim curva ex intipitis
lineolis rertis ita idea contura ex infinitis dicinatis componitu
smile candoris in spuma et speculo spharii rem egregie quaque
illutrat. Banagu Diarium ordirarie non accipiai neqadeoscio
an ua enservent, unquivam tanen an prodient. Semectre est
et plus quod acta Lips. non acceperim, Du. Menchea solebat illa
sipoulis tumectribus ad me mittere, nesuo an nune mittere cescaverit
en forte Wetrlenum Bibliopola amtel. ad quem ea dirigit mihi trans
initere fuerit oblitur, si quid sibi prodiit, quod norha concerait
gratum faries si conuinuavens. Nuper ce rogavi ut miho re
mitteres alteutium schedicima solutionum mearum problematum
fratenorum, rogo nunc iterum ut id mittere ne obliviscarii
Ex quo a duo. Horpitatio literas me accepisse Tibi scristri, acepiet
alias a dao. bacignonio qui nortrae electionis sitoriam navrat et ne
rogat ut suo quoqu nomine lebi gratuler, quod igitur faitum velim
caterum et mili gratulor quod ego te habeam et lationum et
collegon. Vale et fave
Groninga d. F Fo. Marti1 l99.
Tevotisimmo
Mernonie